บทที่ 1832

องครักษ์หลายสิบคนมาตามคำสั่งของเขาในทันทีและผลักแด๊กซ์และคนอื่น ๆ ออกจากห้องขังไป

ในขณะนั้นเอง ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำและตื่นตระหนกอย่างมาก พวกเขารู้ว่าหัวของพวกเขาจะตกถึงพื้นภายในเที่ยงนี้หากพวกเขาออกจากห้องขังไป

“โอ้!”

แด๊กซ์หายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธและโศกเศร้า “บ้าเอ๊ย ฉันคือ แด๊กซ์ แซนเดอร์ส ผู้ไม่ย่อท้อต่อสิ่งใด ใครจะไปคาดคิดว่าฉันจะตายอย่างน่าสมเพชแบบนี้กัน”

“ฮืออ…”

ซาร่า คาร์เตอร์ ที่อยู่ใกล้ ๆ เริ่มสะอื้นเมื่อได้ยินเช่นนั้นพร้อมกับน้ำตาของเธอยังคงไหลไม่หยุด “ฉันไม่อยากตาย ฉันยังตายไม่ได้…” เธอไม่ได้กลัวความตาย เพียงแต่แค่ยังไม่เต็มใจที่จะตาย

พ่อของเธอเสียชีวิตอย่างอนาถในขณะที่แม่ของเธอก็ถูกลักพาตัวไปยังเวสต์ริงตัน เธอยังต้องหาทางแก้แค้นพวกเขา ดังนั้นเธอจึงไม่อาจตายเช่นนี้ได้

จีเวลที่อยู่ข้าง ๆ รีบปลอบเธอเบา ๆ “คุณซาร่า อย่าร้องไห้เลย เราจะต้องไม่เป็นอะไร นายท่านจะต้องมาช่วยพวกเรา”

แต่ทว่าการปลอบประโลมของจีเวลไม่ได้ช่วยอะไรมากมายนัก เนื่องจากซาร่าร้องไห้สะอึกสะอื้นหนักขึ้น

คนอื่น ๆ ก็รู้สึกสิ้นหวังอย่างมากเช่นกัน

“จับมันไว้!”

ในขณะนั้นเอง เสียงตะโกนอย่างเย็นชาก็ได้ดังมาจากข้างนอก ก่อนที่ร่างร่างหนึ่งจะเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ร่างในชุดดำนั้นมีส่วนสูงที่สูงมากและสวมหน้ากากกระดูกสีขาวเปล่งพลังแห่งความชั่วร้ายออกมา

“ท่านปรมาจารย์ปีศาจเงา?”

หัวหน้าองครักษ์ต่างก็ตกตะลึงแต่ยังคงรักษาน้ำเสียงที่เคารพเอาไว้

ปีศาจเงาเป็นผู้คุ้มกันของฟลอเรียน เขามีชื่อเสียงจากการสวมหน้ากากกระดูกสีขาว กลยุทธ์ของเขาโหดร้ายและชั่วช้ามาก เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายมามากมายให้กับฟลอเรียนในตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในเมืองหลวงแห่งโลกใหม่เขาก็มีชื่อเสียงที่ฉาวโฉ่เช่นกัน เพราะเขาเป็นหนึ่งในผู้บังคับบัญชาทหาร ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นกองทัพหลวงหรือองครักษ์รักษาเมือง พวกเขาก็จะหลีกเลี่ยงปีศาจเงาทุกครั้งที่เห็น

แล้วตอนนี้คนแบบนั้นก็ได้มาอยู่ตรงหน้าหัวหน้าองครักษ์แล้ว หัวหน้าองครักษ์ย่อมไม่กล้าที่จะทำตัวหย่อนยาน

แต่ปีศาจเงานี้เป็นตัวปลอม สโลนได้ปลอมตัวเป็นเขา