บทที่ 1837

”คุณต้องปล่อยออโรร่าไม่ว่าคุณจะอยากทำหรือไม่ก็ตาม” แอมโบรสตอบอย่างเย็นชา เวลาเดียวกันเขาก็ปล่อยรังสีแข็งแกร่งออกมารอบกายซึ่งแทบทำให้หายใจไม่ออก

แอมโบรสนั้นคิดมาถี่ถ้วนแล้ว เขาทุ่มเทแรงไปมากเพื่อช่วยเมแกน เขาสามารถลงมือรุนแรงและทำลายมิตรภาพได้อย่างไม่ไว้หน้าหากว่าเธอไม่ยอมปล่อยออโรร่า

เขาต้องช่วยแม่ของเอร่าแทนเธอไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเขาจะต้องทำลายสำนักง้อไบ๊ทิ้งก็ตาม

“ฟู่”

เมแกนผ่อนหายใจเล็กน้อยเมือเห็นความเด็ดขาดของแอมโบรสและยิ้ม “ก็ได้ หม่อมฉันจะปล่อยออโรร่าไป”

ดวงตาของเมแกนมีแววขบขันพาดผ่านขณะที่เธอพูดต่อ “แต่ไม่ใช่ตอนนี้”

“แล้วตอนไหน?” แอมโบรสถามทันที

เมแกนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนบอกว่า “อีกสองสามวัน สำนักง้อไบ๊จะมีจัดงานเลี้ยงชมพระจันทร์ หม่อมฉันจะเชิญบรรดาวีรบุรุษและบัณฑิดมากมายมาร่วม หม่อมฉันจะปล่อยเธอไปหลังงานเลี้ยงจบเพื่อไม่ให้ออโรร่าก่อปัญหาวุ่นวาย”

เมแกนมีสีหน้าจริงจังขณะที่พูด

เธอพูดถูกว่าอีกสามวันสำนักง้อไบ๊จะจัดงานเลี้ยงชมจันทร์ แต่เมแกนก็ไม่ได้คิดจะปล่อยออโรร่าไป เธอแน่ใจว่าเอร่าจะต้องมาช่วยออโรร่าในช่วงงานเลี้ยงแน่นอน เมแกนก็จะวางกับดักเพื่อจับเอร่า

เมแกนเกลียดทั้งออโรร่าและเอร่าเข้ากระดูกดำแล้วเธอจะปล่อยทั้งสองคนไปได้ยังไง?

สำหรับแอมโบรสนั้น หากว่าเธอเป็นมิตรกับเขาไม่ได้ก็คงเป็นได้แค่ศัตรูเท่านั้น

“โอเค”

แอมโบรสหยุดคิดชั่วครู่ตอนที่เห็นสีหน้าจริงจังของเมแกนก่อนที่จะพยักหน้าและบอกว่า "ผมหวังว่าคุณจะรักษาคำพูด”

ตอนนั้นแอมโบรสยังไม่รู้ว่าโดนเมแกนหลอก แม้เขาจะมีประสบการณ์มากมายแต่ว่าก็ยังเด็กอยู่ เขายังไม่เป็นผู้ใหญ่นักหากว่าเทียบกับเมแกนในแง่ของการมองการณ์ไกล

…

ตอนนั้นเองในสุสานโบราณของลิโป้ใต้ภูเขาฮัว

ในห้องใต้ดิน เอร่ากำลังจะบ่มเพาะเสร็จสิ้น ใบหน้างดงามของเธอดูตื่นเต้นขณะที่เธอปล่อยรังสีแข็งแกร่งออกมา

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เอร่าสำเร็จคัมภีร์พิสุทธิ์อมตะแล้วภายใต้การชี้แนะของจางจือ

ไม่เพียงแค่นั้น ระดับการบ่มเพาะของเธอก็เพิ่มขึ้นมากเช่นกัน