บทที่ 1859

ในขณะนั้นเองจู่ ๆ เมแกนก็จำเรื่องที่แฟนนี่บอกกับเธอได้ พวกเขาตามล่าหาเอร่าและไล่ล่าเธอจนมาถึงหน้าผาจากนั้นเธอก็กระโดดลงไปในสุสานโบราณของลิโป้

ตอนที่ได้ยินเรื่องนี้เมแกนไม่ได้เอะใจอะไรเป็นพิเศษ เพราะสุสานโบราณของลิโป้นั้นก็เต็มไปด้วยกับดัก เอร่าคงจะโชคดีมากถ้าเธอไม่ตายในทันที

แต่ทว่าดูเหมือนว่าเอร่าจะเป็นเช่นนั้นหลังจากที่เธอตกลงไปในสุสานโบราณของลิโป้ แล้วจากนั้นเธอก็ไปเจอเข้ากับห้องใต้ดินของจางจือ

เอร่าพบคู่มือคัมภีร์พิสุทธิ์อมตะที่อยู่บนร่างของจางจืออย่างนั้นเหรอ?

ตอนนี้เมแกนยังคงไม่รู้ว่าเธอไม่อาจฆ่าจางจือให้ตายลงได้

“เมแกน”

เอร่าเยาะเย้ยเธอ “ถ้าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด คุณก็ไม่ต้องกลัว คุณกำลังตื่นตระหนกเพราะเห็นฉันใช้คัมภีร์พิสุทธิ์อมตะใช่ไหม?”

จากนั้นเอร่าก็กวาดตามองรอบ ๆ ตัวเธอและคำรามว่า “ฟังนะ ทุกคน! หัวหน้าพันธมิตรของคุณที่คุณให้ความเคารพอย่างสูงส่งนี้ เป็นผู้หญิงที่เลวทราม ไร้ยางอาย และชั่วช้ามาก ฉันจะเล่าเรื่องวิธีที่เมแกนเรียนรู้คัมภีร์พิสุทธิ์อมตะให้ฟัง!”

จากนั้นเอร่าก็เล่าเรื่องที่เธอได้พบกับจางจืออย่างละเอียด

‘อะไรนะ?’

เมื่อเอร่าเล่าเรื่องของเธอจบเมแกนก็ตัวสั่นเทิ้ม ท่าทีของเธอดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

‘จางจือยังไม่ตาย?’

โอ้!

ในตอนนั้นเองทั่วทั้งห้องโถงก็เกิดความโกลาหลขึ้น ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะมาจากง้อไบ๊หรือสำนักอื่น ๆ ทุกคนมองมาที่เมแกนด้วยความตกใจ

เหล่าผู้บ่มเพาะนั้นให้ความสำคัญกับความน่าเชื่อถือและความยุติธรรมอย่างมาก

ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงเมแกนก็เป็นอะไรที่ตรงกันข้ามทั้งหมด พวกเขาจะไม่ยกโทษให้เธอหากเธอเป็นคนฆ่าจางจือ