บทที่ 1908

แดร์ริลเดินออกไปที่ห้องโถงหลัก เขาเห็นว่าทั้งจีเซลล์และลาน่าต่างก็รออยู่แล้ว

โอ้

แดร์ริลต้องสูดหายใจลึกเมื่อได้เห็นพวกเธอ เขานั้นตะลึงตาค้าง

ใครเห็นก็บอกได้ว่าทั้งจีเซลล์และลาน่านั้นเกิดมาเพื่อเป็นดารา เขาไม่ได้พบทั้งสองมาหลายปีแต่ว่าพวกเธอกลับยิ่งสวยขึ้น

จีเซลล์นั้นใส่ชุดรัดรูปที่อวดเรือนร่างเซ็กซี่ของเธอ รูปร่างที่เกือบโค้งเว้าเป็นตัวเอสนั้นช่างยั่วยวนใจชายนัก

ส่วนลาน่านั้นใส่ชุดยาวสีแดง เธอดูเย้ายวนแต่ว่าก็สง่างามและสูงส่ง

“แดร์ริล”

จีเซลล์และลาน่าต่างก็ยินดีเมื่อได้เห็นแดร์ริลเดินเข้ามาในห้องโถง พวกเธอรีบลุกขึ้นยืนต้อนรับเขา

“จีเซลล์ คุณลาน่า ทำไมวันนี้พวกคุณถึงได้มีเวลามาที่นี่ได้ล่ะ?” แดร์ริลถามพร้อมรอยยิ้ม แม้ว่างานศพของพ่อทูนหัวเขาจะจบสิ้นไปแล้วแต่ว่าเขาก็ยังหม่นเศร้าอยู่ แต่เขาก็ยังยิ้มทักทายพวกเธอ

“พี่ใหญ่แดร์ริล คุณลาน่ากับฉันเจอปัญหาเข้าซะแล้ว” จีเซลล์กัดปาก

ลาน่าที่ยืนอยู่ข้างเธอพยักหน้า

อึดใจต่อมาจีเซลล์ก็ถอนใจเบา ๆ และเริ่มเล่าว่า “ก่อนหน้านี้บริษัทของคุณ ดาร์เรลเอนเตอร์เทนเมนต์โดนพวกแวดวงผู้บ่มเพาะกดไว้ หลังจากที่ต้องปิดตัวลงเราก็หาบริษัทบันเทิงใหม่ได้ แต่ว่าบอสวอลเตอร์ ฮาร์ตน่ะ มีเจตนาชั่วร้ายกับเรา หลังจากที่เราปฏิเสธคำขอที่ไม่เข้าท่าของเขาไปแล้ว ก็ใช้อำนาจแช่แข็งเรา ตอนนี้ไม่มีใครในวงการบันเทิงกล้าจ้างเราแล้ว”

จากนั้นจีเซลล์ก็พูดด้วยสีหน้าเจ็บแค้นว่า “วอลเตอร์บอกว่าถ้าคุณลาน่ากับฉันยอมนอนกับเขาคืนหนึ่ง เขาก็จะเลิกแบนเรา”

เมื่อเธอพูดประโยคสุดท้ายออกมา จีเซลล์ก็หน้าแดงก่ำและดวงตาของเธอก็เปี่ยมไปด้วยโทสะ

ลาน่าเองก็ตัวสั่นด้วยความเกรี้ยวกราด

เมื่อประมาณสิบวันก่อน วอลเตอร์หัวหน้าของบริษัทใหม่ได้เชิญพวกเธอให้ไปกินอาหารด้วยกันที่โรงแรม แต่โชคร้ายที่ชายคนนี้เผยตัวตนที่แท้จริงออกมาหลังจากดื่มไปแค่ไม่กี่แก้ว เขาวางยาจีเซลล์และลาน่าก่อนที่จะพาพวกเธอไปที่วิลล่าส่วนตัว แต่ชายคนนั้นก็ไม่สามารถทำได้อย่างใจหวังกับพวกเธอเพราะว่าสเตลล่า สโคปและพี่ชายทั้งสี่ของเธอมาพบเข้าก่อน