บทที่ 1923

’อะไรนะ?’

ตอนแรกฟลอเรียนก็ทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อโจมตีแดร์ริล แต่เขาก็ตัวสั่นสะท้านทันใดเมื่อได้ยินเช่นนั้นและหัวเขาก็เริ่มปั่นป่วน เขาทั้งตกใจและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

‘ที่รักยังไม่ตายเหรอ?’

ขวับ

ฉับพลันสีหน้าโดน็อกก็เปลี่ยนไปและตบซูซานอีกหน “นังชั่ว หุบปากซะ”

โดน็อกหงุดหงิดมากตอนนี้

‘ให้ตายสิ นังนี่กล้าดียังไงมาบอกเรื่องนี้ตอนเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้’

ขณะที่โมโหจัด โดน็อกก็เริ่มที่จะสติแตกเล็กน้อย เพราะอย่างไรสิ่งที่ซูซานพูดก็เป็นเรื่องจริง ยูมิยังไม่ตายและเพียงโดนคุมขังไว้เท่านั้น

แต่ว่าไม่นานโดน็อกก็คุมสติได้เพราะว่าซูซานเองก็ไม่มีหลักฐานพิสูจน์สิ่งที่พูด

“ฝ่าบาท”

ตอนนั้นฟลอเรียนก็ตั้งสติได้และจ้องโดน็อกเขม็ง “ที่ซูซานพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ?”

สมองฟลอเรียนอื้ออึงขณะที่ถามและสภาพของเขาก็ดูแทบไม่ได้

“เสนาบดีดาร์บี้” โดน็อกสูดหายใจลึกและตะโกนว่า “เจ้าเป็นคนฉลาดทำไมถึงได้เชื่อคำพูดของนังคนนี้? นางก็แค่พยายามยั่วยุและสร้างโอกาสให้แดร์ริลเท่านั้น อย่าไปสนใจนาง เร็วเข้ารีบฆ่าแดร์ริลซะ ภรรยาเจ้าตายไปแล้ว ข้าจะแต่งตั้งให้เจ้าได้เป็นแม่ทัพใหญ่ทันทีหากว่าฆ่าแดร์ริลได้”

โดน็อกเกือบที่จะตะโกนกรีดร้องในประโยคสุดท้าย

แดร์ริลนั้นติดกับและไม่สามารถหนีออกไปได้ นี่เป็นเวลาสำคัญและเขาก็ไม่อาจจะให้มีเรื่องผิดพลาดได้

“ฟู่”

ฟลอเรียนสูดหายใจเข้าลึกและค่อย ๆ พยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ฝ่าบาท ทรงอย่าได้กังวล กระหม่อมจะทุ่มเทเต็มที่”