บทที่ 1933

เมแกนยิ้มเล็กน้อยขณะที่จับมือลิลี่ “เราไม่ได้เจอกันมาตั้งนานแล้ว เรามาคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันก่อนเถอะ ไหน ๆ เราก็ไม่ได้นั่งคุยกันมานานแล้ว”

จากนั้นเมแกนก็สั่งแฟนนี่ “เร็วสิ รีบไปเตรียมอาหารจัดเลี้ยง ฉันอยากจะรับรองเพื่อนของฉันและผู้อาวุโสทั้งสองอย่างดีวันนี้”

ตอนนั้นเมแกนก็ยิ้มก่อนเชิญลิลี่ ซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์เข้าไปที่ห้องโถงหลัก

ไม่นานอาหารก็จัดเตรียมเรียบร้อย เมแกนเชิญลิลี่ให้นั่งข้างเธอพร้อมถามไถ่ว่าหลายปีที่ผ่านมานั้นลิลี่เป็นอย่างไรบ้างและพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างรื่นรมย์ ดูสนิทสนมเป็นมิตรราวกับว่าพวกเธอเป็นเพื่อนรักที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง

ลิลี่นั้นไม่ระวังตัวเลยสักนิดเมื่อเห็นความกระตือรือร้นของเมแกน

“ผู้อาวุโส”

ตอนนั้นเมแกนก็ยิ้มและยกแก้วขึ้นขณะที่มองซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ “ทั้งสองท่านต่างก็มีชื่อเสียงโด่งดัง ที่จริงการที่ฉันได้พบพวกท่านวันนี้ก็ถือว่าเป็นเกียรติ มาค่ะขอให้ฉันดื่มให้พวกท่าน วันนี้ไม่เมาไม่เลิกรา”

“ฮ่าฮ่า”

ซู่หรงหัวเราะเสียงดังขณะที่เขามองเมแกนและเอ่ยชมว่า “เด็กน้อยนี่ปากหวานจริง ๆ ได้เลยวันนี้ข้าจะดื่มให้เปรมเพราะเห็นความจริงใจของเจ้า” จากนั้นซู่หรงก็ยกเหล้ากระดกรวดเดียว

นี่เป็นครั้งแรกที่ซู่หรงได้พบเมแกนดังนั้นเขาจึงไม่ได้รู้จักเธอดีนัก แต่ว่าเขาก็ลดการระมัดระวังตัวลงเมื่อได้เห็นว่าเธอขอโทษกับสิ่งที่ได้ทำลงไปก่อนหน้าและเห็นความจริงใจของเธอ

อีกอย่างซู่หรงเองก็ชอบดื่มมากและเมแกนก็เอาเหล้าชั้นดีมาให้เขาดื่มดังนั้นความประทับใจที่ซู่หรงมีต่อเมแกนจึงดีขึ้นอย่างมาก

ดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ที่อยู่ข้าง ๆ เองก็ยิ้มและยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเช่นกัน

เมแกนยิ้มอย่างยั่วยวนเมื่อได้เห็นทั้งสองดื่มเหล้า เพียงแต่ว่ารอยยิ้มของเธอนั้นแฝงความหมายบางอย่างไว้

“ลิลี่”

ตอนนั้นเมแกนก็หันมาถามลิลี่ “เธอรู้ไหมว่าแดร์ริลอยู่ที่ไหน?”

ใช่แล้ว เมแกนลงทุนทำมากขนาดนี้เพื่อให้ได้ความเชื่อใจของลิลี่เพียงเพื่อจะถามถึงที่อยู่ของแดร์ริล เป้าหมายของเธอก็คือการหาข่าวเกี่ยวกับแดร์ริล

ลิลี่พูดเบา ๆ “เราเองก็ติดต่อแดร์ริลไม่ได้เหมือนกันแล้วก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน ฉันเป็นห่วงเขาอยู่”