บทที่ 1937

แฟนนี่และคนอื่น ๆ ต่างก็ไม่รอคำสั่งแล้ว และรีบเดินเข้าไปมัดลิลี่ ซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์

“เมแกน ผู้หญิงชั่วช้าแบบคุณไม่จบสวยแน่” ลิลี่ตั้งสติได้และร้องตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

เมแกนกล้าดีอย่างไรมาใช้ใบหน้าของเธอบังคับให้ดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ยอมแพ้ เธอนั้นช่างเลวทรามต่ำช้านัก

เมแกนยินดีเมื่อเห็นว่าลิลี่โมโห เธอยิ้มและบอกว่า “ไม่ใช่เรื่องของเธอที่จะมาบอกว่าฉันจะจบสวยหรือไม่สวย แต่ฉันจะบอกให้นะว่าไม่มีเรื่องดี ๆ มาหาเธอกับแดร์ริลแน่นอน”

รอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายเมื่อเธอพูดเช่นนั้น

แดร์ริลทำลายทั้งชีวิตของเธอ แล้วเธอจะปล่อยให้เขากับลิลี่มีความสุขอยู่ด้วยกันได้อย่างไร?

เมแกนไม่ใส่ใจจะพูดอะไรต่อ เธอโบกมือและแฟนนี่ก็นำคนของสำนักง้อไบ๊ให้พาลิลี่และอีกสองคนไปที่คุกทันที

ขณะเดียวกันที่ห้องบรรทมของจักรพรรดิในเวสต์ริงตัน

แสงเทียนสว่างกระจ่างทั้งห้องบรรทมขณะที่แดร์ริลใส่เสื้อคลุมชุดนอนสีทองกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนที่นอนหนานุ่ม เขาดูผ่อนคลายมาก

สตรี 108 คนคุกเข่าเป็นแถวเรียบร้อยอยู่ตรงหน้าเขา ทุกคนต่างก็งดงามล่มเมือง แต่ละคนมีความงดงามเฉพาะและแดร์ริลก็รู้สึกตื่นตา

สตรีพวกนี้ก็คือสนมทั้ง 108 นางของโดน็อก

ตอนนั้นสนมทั้ง 108 นางต่างก็คุกเข่าอยู่เงียบ ๆ ตัวสั่นเทาอย่างกระวนกระวาย พวกเธอก้มหน้าต่ำเพราะว่าไม่กล้ามองแดร์ริล

“ฝ่าบาท”

ตอนนั้นเองขันทีซึ่งอยู่ด้านข้างก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาและพูดกับแดร์ริลอย่างนอบน้อมว่า “ตอนนี้ก็ดึกแล้ว พระองค์ควรพักผ่อน ให้กระหม่อมบอกให้พวกนางเปลื้องผ้าและเตรียมขึ้นเตียงเลยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”