บทที่ 1946

เมแกนกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างเย็นชา “ฟังนะ ตระกูลคาร์เตอร์ พวกคุณต่างก็เป็นคนฉลาดดังนั้นฉันจะไม่เสียเวลาพูด จากนี้ไปพวกคุณต้องฟังคำพูดของฉันและก็ทำตามคำสั่งของฉันโดยไม่มีข้อแม้ ตราบใดที่ยอมทำตาม ฉันก็จะปล่อยพวกคุณไป ไม่อย่างงั้นคืนนี้ฉันจะทำลายที่นี่ซะ”

เธอจ้องแดกซ์และคนอื่น ๆ กลิ่นอายของเธอกดข่มคุกคาม

เมแกนนั้นไม่ได้ตั้งใจว่าจะโจมตีตระกูลคาร์เตอร์เร็วขนาดนี้ แต่ว่าก่อนนี้เธอเล่นงานแอมโบรสและเอร่าพลาด และเธอก็ยังจับลิลี่ไว้แล้วเพราะงั้นก็ไม่มีความจะเป็นอะไรที่ต้องรออีก

อีกอย่างเธอได้ข่าวมาว่าแดร์ริลนั้นไปที่เวสต์ริงตันเพื่อแก้แค้นโดน็อก แล้วเธอจะพลาดโอกาสดีงามนี้ได้อย่างไรกัน?

ทุกคนในตระกูลคาร์เตอร์ แด็กซ์และคนอื่น ๆ ต่างก็เดือดจัดทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“เธออยากจะให้เราสวามิภักดิ์เธอเหรอ? ฝันไปเถอะ”

“เรายอมตายดีกว่าจะยอมลงให้เธอ”

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว เราขอสู้ดีกว่า”

เสียงก่นด่าดังมาจากตระกูลคาร์เตอร์ เมแกนดูนิ่งสงบแม้ว่าทุกคำด่าจะพุ่งเข้าโจมตีเธอก็ตาม ไม่กี่อึดใจต่อมาดวงตาของเธอก็เย็นเยียบ

เมแกนสั่งอย่างไม่ใส่อารมณ์ว่า “ทุกสำนัก จงจัดการทุกคนที่นี่ซะ”

“ขอรับ” นักรบจากหลายสำนักต่างก็ตอบเป็นเสียงเดียวกัน เสียงพวกเขาทำให้ปฐพีสะเทือน พวกเขาทุกคนต่างก็ปล่อยพลังภายในโดยไม่รีรอและพุ่งเข้าใส่ตระกูลคาร์เตอร์

“อ๊า” เพราะว่าความแตกต่างอันมหาศาลด้านจำนวนคนของทั้งสองฝ่าย ทำให้ได้ยินเสียงคนกรีดร้องอย่างทรมาน

ศิษย์ของตระกูลคาร์เตอร์หลายคนล้มลงจมกองเลือดก่อนที่จะทันป้องกันตัวเองด้วยซ้ำ

“เมแกน…” ซาร่านั้นเดือดจัดและตกใจมาก ใบหน้าของเธอซีดเผือดและตัวเธอก็สั่นเทาด้วยโทสะ