บทที่ 1954

ตึง

ตอนนั้นร่างกายของแดร์ริลสั่นสะท้านและสมองเขาก็ปั่นป่วน น้ำตาทำให้สายตาเขาพร่ามัวยามที่จ้องเดบร้าตาไม่กะพริบ

เดบร้าจริง ๆ เธออยู่กับโดน็อกจริง ๆ

ก่อนนี้ตอนที่เฟรดมารายงานเขา แดร์ริลไม่ยอมเชื่อ แต่เมื่อเขาเห็นว่าเป็นเดบร้าจริง ๆ แม้ใจจะยินดีแต่ว่าก็สงสัย

อึดใจต่อมา แดร์ริลก็ไม่สามารถเก็บกักความรู้สึกได้อีกต่อไป เขาตะโกนเรียกเดบร้าเสียงดัง “เดบร้า นั่นคุณใช่ไหม? มีเรื่องมากมายที่ทำให้ผมมาช้า ผมก็เลยไม่ได้มาช่วยคุณจากเมืองหลวงของโลกใหม่ ผมขอโทษที่ปล่อยให้คุณต้องทุกข์ทรมาน ผมดีใจที่ตอนนี้เห็นคุณสบายดี ดีมากจริง ๆ”

หลังจากไม่เห็นเธอมาพักใหญ่ เดบร้าดูสบายดี แต่ว่าเธอดูผอมไปจากเมื่อก่อนมาก และนั่นทำให้เขาปวดใจ

ใบหน้าเดบร้าเต็มไปด้วยความสงสัย เธอเลิกคิ้วและถามโดน็อก “ศิษย์น้อง คนนี้ใครกัน? ทำไมเขาถึงรู้จักชื่อของฉันด้วย?”

หลังจากที่ดื่มน้ำพุลืมเลือนไป เดบร้าก็ลืมทุกสิ่งที่ผ่านมาจนหมดสิ้น เธอไม่สามารถจำแดร์ริลได้

เฮ้อ

โดน็อกสูดหายใจลึกและพูดช้า ๆ ว่า “ศิษย์พี่นี่คือแดร์ริล เขาเป็นคนที่ทำให้คุณต้องเสียความทรงจำ”

ขณะที่พูดเช่นนี้โดน็อกก็มีสีหน้าจริงจัง แต่ว่าหัวใจเขาเต้นไม่เป็นส่ำ

‘เดบร้าและแดร์ริลมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก และตอนนี้พวกเขาก็ได้เจอกัน เดบร้าจะจำอะไรได้ไหมนะ?’ เขาสงสัย

ร่างเดบร้าสั่นเทาขณะที่เธอจ้องแดร์ริล ดวงตาเธอเบิกกว้าง

‘งั้นนี่ก็คือแดร์ริล ที่จริงชายคนนี้หล่อเหลามาก เขาดูสูงส่งตอนที่ใส่ชุดคลุมมังกร เขาไม่ดูเป็นคนเลวเลยสักนิด แต่ท่านประมุขและศิษย์น้องต่างก็บอกว่าแดร์ริลอันตราย ฉันก็ต้องระวัง’ เธอคิด