บทที่ 1960

ตอนนั้นทุกคนต่างก็ฮือฮา สีหน้าทุกคนพากันประหลาดใจ

‘เกิดอะไรขึ้น?’

‘เดบร้าเป็นสตรีของจักรพรรดิไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอถึงช่วยโดน็อกล่ะ?’

เวลาเดียวกันแดร์ริลเองก็ตะลึง

อึดใจต่อมาแดร์ริลจ้องมองเดบร้าและอดถามไม่ได้ “เดบร้า คุณ…”

ในใจของแดร์ริลเขาคิดอยู่ตลอดว่าเดบร้านั้นโดนโดน็อกควบคุมและนั่นจึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเธอจึงไม่ยอมออกมาพร้อมเฟรดก่อนหน้านี้ เขาไม่คาดคิดว่าในเวลาคอขาดบาดตายเดบร้าจะก้าวออกมาปกป้องโดน็อก

ก่อนที่เขาจะทันพูดจบ เดบร้าก็เอ่ยขัดเสียงเย็น

“อย่าพูดชื่อฉัน” เดบร้าเอ่ยปากพูดเย็นชา ใบหน้างามของเธอไม่แสดงอารมณ์ใด “ฉันไม่รู้จักนาย หยุดเสแสร้งทำเป็นรู้จักฉันสักที”

‘เธอไม่รู้จักฉันเหรอ?’ แดร์ริลคิด

คำพูดพวกนี้กระแทกใจแดร์ริลอย่างแรง ตอนนั้นแดร์ริลรู้สึกได้เพียงว่าหัวใจเขาเจ็บปวดมาก เขามองเดบร้าไม่วางตาและมีความสงสัยอยู่เต็มหัวใจ

ตอนนี้แดร์ริลรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเดบร้าไม่ได้แกล้งทำ ท่าทีที่เธอมีต่อเขานั้นรู้สึกแปลกแยกไป

มันเหมือนกับว่าเธอกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว

‘เกิดอะไรขึ้นกัน?’ เขาสงสัย

แดร์ริลสูดหายใจลึกและพูดอย่างรู้สึกผิดกับเดบร้า “เดบร้า ผมรู้ว่าผมไม่ได้ไปที่พระราชวังโลกใหม่เพื่อช่วยพวกคุณแล้วก็ทำให้คุณต้องทุกข์ทรมาน ผมเข้าใจว่าคุณโกรธผม แต่ตอนนี้อย่าเพิ่งมาเล่นเลยนะ”

เขากำลังจะจับโดน็อกได้แล้วแต่ว่าหากพลาดโอกาสนี้ไป ซึ่งภายหน้าอาจจะไม่มีอีกแล้ว

ต่อมาแดร์ริลก็พูดอย่างอ่อนโยน “เดบร้า ถอยไป ให้ผมจับโดน็อกก่อนแล้วหากว่าคุณยังโมโหอยู่ ค่อยมาลงกับผมทีหลังดีไหม ขอร้องล่ะ?”

แดร์ริลถือง้าวสวรรค์และเดินเข้าไปใกล้ทีละก้าว

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ให้โดน็อกหนีไปไม่ได้