บทที่ 1979

เมื่อได้ยินคำสั่งของแดร์ริล กองทหารข้างนอกก็คำรามเสียงปานฟ้าผ่าสะท้านฟ้าสะเทือนดิน พวกเขารุดเข้ามาในเขาง้อไบ๊เหมือนคลื่นกระหน่ำ ทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด

เดบร้าที่แอบอยู่ในมุมอดที่จะถอนใจออกมาเบา ๆ ไม่ได้เมื่อเห็น เธอรู้สึกกังวลขึ้นมา ‘แดร์ริลแข็งแกร่งมากจริง ๆ และเขาก็มีกองทหารใหญ่ สำนักง้อไบ๊และสำนักอื่น ๆ จะเอาชนะเขาได้ไหมนะ?’

โดน็อกรู้สึกได้ถึงความกังวลของเดบร้า เขายิ้มบางและปลอบเธอเบา ๆ “ไม่ต้องห่วงศิษย์พี่หญิง แดร์ริลเอาชนะไม่ได้หรอก”

เขาแอบมองแดร์ริลที่ต่อสู้อยู่ด้วยแววตาชั่วร้าย

การต่อสู้ดุเดือดขึ้นทุกที

ต้องบอกว่าพลังของกองทหารเวสต์ริงตันนั้นถือว่าเป็นแถวหน้าของทั้งเก้าทวีป พวกเขามีชื่อเสียงโด่งดัง เวสต์ริงตันมีกองทหารแข็งแกร่งที่สุดในทั้งเก้าทวีป พวกเขาเลื่องชื่อมาก ไม่ถึงสิบนาทีนักรบจากสำนักต่าง ๆ ก็พ่ายแพ้ไปทีละคน พวกเขาดูสภาพแย่มาก หลายคนบาดเจ็บ มีเลือดสาดไปทั่ว พื้นในห้องโถงหลักเกือบทั้งหมดนองไปด้วยเลือด

เมื่อเดบร้าเห็นดังนั้น เธอก็เริ่มกังวล “ศิษย์น้อง เราควรไปช่วยไหม?”

เดบร้าเสียความจำไปดังนั้นเธอจึงจำไม่ได้ว่าเมแกนเป็นคนอย่างไร เธอเพียงรู้ว่าเมแกนนั้นร่วมมือกับศิษย์น้องและทำให้เมแกนเป็นพวกเดียวกัน เมื่อได้เห็นพันธมิตรกำลังลำบากเธอก็อยากจะช่วย

โดน็อกส่ายหน้าและพูดเบา ๆ “ไม่จำเป็น ยังไม่ถึงเวลาแม้ว่าเราอยากช่วย”

เขาดูสงบนิ่งขณะที่พูด แต่ว่าแววตาเขาโหดร้าย

โดน็อกนั้นมีแผน เมื่อโอกาสมาถึงเขาก็จะลอบซุ่มโจมตีแดร์ริลและพยายามทำให้แดร์ริลบาดเจ็บหนักในกระบวนท่าเดียว

เมื่อได้ยินดังนั้นเดบร้าก็พยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก

หลังจากที่ใช้เวลาร่วมกันมาหลายวัน เดบร้าก็เชื่อมั่นโดน็อกหมดใจ เธอฟังทุกอย่างที่เขาบอก

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ฝ่ายตนย่ำแย่ เมแกนก็หน้าแดงก่ำ ดวงตาเธอฉายแววโทสะและเธอก็เดือดจัด

ในที่สุดเมแกนก็คำรามออกมาว่า “แดร์ริล หากว่านายอยากให้ลิลี่รอด ก็จงหยุดมือเดี๋ยวนี้”

ขณะที่เธอพูด ศิษย์ของสำนักง้อไบ๊สองสามคนก็พาลิลี่ ซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ออกมา พวกเขาเข้ามาทางประตูข้างของห้องโถงและโดนมัดไว้