บทที่ 1983

”พวกแกก็เป็นแค่มดปลวก กล้าดียังไงมาขวางทางฉัน?” โดน็อกพูดเย็นชาดูท่าทางจองหอง

เขามองไปรอบ ๆและบอกว่า “ใครที่ยังไม่พอใจ ฉันก็ท้าให้ออกมาสู้กับฉัน”

เสียงเขาไม่ได้ดังแต่ว่ากดดันมาก

ฝูงชนทั้งหมดพากันเงียบสนิท ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจ

ทัพเวสต์ริงตันก้มหน้าลงและไม่มีใครกล้ามองโดน็อก

ตอนนั้นเองมีแม่ทัพเดินออกมาจากฝูงชนและคุกเข่าต่อหน้าโดน็อกต่อหน้าทุกคน

“ฝ่าบาท กระหม่อมเป็นข้ารับใช้พระองค์ ริกกี้ ฟรังโก้” เขาพูดอย่างสุภาพ

ริกกี้เป็นผู้บัญชาการกองทหารม้าดำ เขาเป็นคนฉลาด หลังจากที่เห็นโดน็อกฆ่าแบรดเขาก็รีบเข้ามามอบความจงรักภักดีต่อโดน็อกทันใดเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

กองทหารที่เหลือมากกว่าหมื่นนาย ต่างก็คุกเข่าและพูดพร้อมกัน “ฝ่าบาท ทรงพระเจริญ”

แม้ว่าวิธีการของโดน็อกจะชั่วช้าและสกปรกแต่เขาก็แข็งแกร่งมาก

เฮือก

เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า เมแกนและผู้บ่มเพาะคนอื่นจากจักรวาลโลกก็พูดอะไรไม่ออก พวกเขาต่างก็ดูสับสน

‘โดน็อกกลับมาเป็นจักรพรรดิอีกแล้วเหรอ.. ง่าย ๆ แบบนี้? ทำไมเวสต์ริงตันถึงได้เลือกพระราชาง่าย ๆ แบบนี้?’ พวกเขาคิด

ผู้บ่มเพาะจากหลายสำนักต่างก็ไม่รู้ว่านี่เป็นวัฒนธรรมของเวสต์ริงตันที่จะให้คนที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นจักรพรรดิ ง่าย ๆ เพียงเท่านี้

โดน็อกนั้นพอใจกับภาพที่เหล่าทหารพากันก้มหัวให้เขา เขายกมือขึ้นและทำสัญญาณให้ลุกขึ้น

จากนั้นเขาก็ยิ้มและเยาะเย้ยแดร์ริล “แดร์ริล ยอมแพ้ซะเถอะ วันนี้ไม่มีใครจะช่วยแกแล้ว ฉันจะให้แกทายว่าฉันจะตัดมือหรือตัดขาแกก่อนดีนะ?”

จากนั้นเขาก็จับขวานแยกนภาและเดินเข้าไปใกล้แดร์ริล