บทที่ 1987

”เมแกน เธอวอนตายแล้ว” โดน็อกพูดเย็นเยียบ

จากนั้นบรรยากาศรอบกายเขาเย็นยะเยือกและกลิ่นอายน่าหวาดหวั่นก็แผ่ออกมาจากร่างเขา

“โลกและสวรรค์กัมปนาท” เขาตะโกนขณะที่ขวานแยกนภาส่งเสียงมังกรคำรามสะเทือนฟ้าดิน

โดน็อกพลันยกมือโบกขวานพร้อมปล่อยลำแสงสีทองออกมา

ด้วยผลสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ขวานแยกนภาเคลื่อนไหวรวดเร็วดุจดาวตก เพียงพริบตาก็มาปรากฏอยู่ต่อหน้าเมแกน

“อะไรกัน?”

“อาวุธมหาประลัยใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”

“นั่นมันไวมาก แข็งแกร่งจริง ๆ”

ฉับพลันทุกคนต่างก็มองภาพตรงหน้าอย่างตะลึง พวกเขารู้สึกว่าสมองไม่สามารถประมวลสิ่งที่เกิดขึ้นได้เพราะว่าขวานนั้นเร็วเกินไป พวกเขามองไม่เห็นชัดเจนแต่ก็รู้สึกได้ถึงพลังที่น่าสะพรึง

‘เวร’ สีหน้าแดร์ริลแปรเปลี่ยนเป็นช็อกอย่างมาก

การทำงานของขวานแยกนภานั้นทำนายไม่ได้ ใครจะรู้ว่ามันสามารถใช้เป็นอาวุธลอบโจมตีได้ด้วย?

ดูเหมือนว่าแดร์ริลต้องระวังมากกว่านี้เมื่อรับมือกับโดน็อกในอนาคต

โดน็อกรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่ แม้ว่าขวานจะพุ่งตรงไปหาเมแกน แต่มันก็หลบเลี่ยงเดบร้า

‘นี่มันกระบวนท่าอะไรกัน?’ เมแกนสั่นสะท้านเมื่อได้เห็นขวานแยกนภาพุ่งเข้ามาหา

เธอตระหนกและไม่คิดมาก เธอรีบยกดาบยาวขึ้นมาพยายามป้องกันมัน

เคร้ง

ขวานแยกนภาและดาบยาวปะทะกันก่อให้เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นและดาบยาวก็แตกเป็นชิ้น ๆ เมแกนหลุดเสียงร้องออกมาและกระเด็นถอยหลังไปไกลกว่า 100 เมตรเพราะพลังที่น่าหวั่นเกรง

“ประมุข”

“ศิษย์พี่ประมุข”

เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า แฟนนี่และศิษย์ง้อไบ๊คนอื่น ๆ ต่างก็ร้องออกมาเสียงดัง