บทที่ 1990

เมแกนและลิลี่ต่างก็สีหน้าเปลี่ยนเมื่อพวกเธอเห็นแดร์ริลหมดสติไป พวกเธอวิตกและเกือบตะโกนออกมาพร้อมกัน

“แดร์ริล”

“สามี”

จากนั้นลิลี่ก็มองเดบร้าอย่างร้อนรนและโมโห เธอต่อว่าเดบร้า “เดบร้า เกเบิ้ล เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย? เธอก็รู้ว่าโดน็อกเป็นคนที่แดร์ริลเกลียดมากที่สุดแต่เธอก็ยังเลือกจะไปอยู่กับเขา ทำไมเธอถึงทำกับแดร์ริลแบบนี้? เธอรู้ไหมว่าเธอทำเขาเจ็บแค่ไหน?”

แม้ว่าเดบร้าและลิลี่จะไม่ค่อยได้เจอกันนัก แต่ลิลี่ก็รู้ว่าเดบร้าอยู่กับแดร์ริลมากว่าสิบปี ตอนนี้เมื่อเห็นแดร์ริลหมดสติเพราะใจสลายเนื่องจากเดบร้า เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไป

แต่เดบร้าไม่แม้แต่จะมองลิลี่ ผู้หญิงของแดร์ริลก็คงไม่ใช่คนดีอะไรเพราะว่าเขาก็เป็นพวกหื่นตัณหา

โดน็อกมองไปรอบด้านยิ้มและบอกว่า “วันนี้ฉันไม่เพียงแต่ได้บัลลังก์คืนมา แต่ฉันยังสามารถคว้าจักรพรรดินีที่งดงาม อ่อนโยน และใจดีมาได้ ฉันจะไม่ลงมือฆ่าใครวันนี้”

จากนั้นเขาก็โบกมือ “ขังแดร์ริลและคนสำนักง้อไบ๊เอาไว้”

การทำให้แดร์ริลหมดสตินั้นไม่เพียงพอสำหรับโดน็อก เขาตัดสินใจว่าจะพาแดร์ริลกลับไปที่เวสต์ริงตัน เขาอยากให้แดร์ริลได้เห็นตนนั้นขึ้นครองบัลลังก์อีกครั้งและแต่งงานกับเดบร้าด้วยตาตัวเอง

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ริกกี้ตอบรับทันทีและนำทหารมาพาตัวแดร์ริล เมแกน ลิลี่ และคนอื่น ๆ ไปที่คุกใต้ดิน

เพียงพริบตา ก็เหลือเพียงผู้บ่มเพาะจากสำนักต่าง ๆ และทหารนับพันที่อยู่ในห้องโถงหลัก

ตอนนั้นโดน็อกก็กวาดตามองพวกเขาช้า ๆ เขาแค่นเสียงว่า “หัวหน้าพันธมิตรของพวกคุณเป็นนักโทษของฉัน หากว่าพวกคุณไม่พอใจเรื่องนี้และอยากจะช่วยเธอ ก็ลองดูได้ว่าจะเป็นยังไง”

เสียงเขาไม่ดังแต่ว่าได้ยินชัดเจนไปทั้งเขาง้อไบ๊ มันกดดันมาก