บทที่ 1999

’นั่นดูเหมือนเดบร้า เกเบิ้ล เธอเป็นผู้หญิงของแดร์ริลไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงได้อยู่กับโดน็อก? แล้วอีกอย่างทำไมพวกเขาถึงได้ดูใกล้ชิดสนิทสนมกันแบบนั้น?’

เฮ้อ

ริกกี้ถอนใจเมื่อเขาได้ยินคำพูดของสโลน เขาดูผ่อนคลายขึ้น

ดูเหมือนว่าพวกคนที่มาใหม่นั้นมาเพื่อทำลายสำนักง้อไบ๊ ริกกี้ยิ้มและชี้ไปที่เมแกนกับศิษย์คนอื่น ๆ เขาบอกว่า “ดูเหมือนว่าคุณมาที่นี่เพื่อทำลายสำนักง้อไบ๊เหมือนกัน บังเอิญอะไรแบบนี้ เมแกนล่วงเกินจักรพรรดิ เราก็เลยจับพวกเขาไว้ เรากำลังจะพาตัวพวกเขาไปที่เวสต์ริงตันเพื่อตัดสินลงโทษ”

“น่าสนใจ…” แอมโบรสยิ้ม เมแกนทำเรื่องชั่วร้ายมาเยอะมาก เธอถึงขนาดล่วงเกินจักรพรรดิเวสต์ริงตัน นี่ต้องเป็นกรรมที่ทำให้เธอต้องโดนจับ รู้สึกดีมากจริง ๆ

“แม่ทัพสโลน”

โดน็อกยิ้มเมื่อเห็นสโลน เขาพูดว่า “ฉันไม่ได้เจอคุณมาหลายปี คุณยังดูดีไม่เปลี่ยน ไหน ๆ เราก็มาทำลายสำนักง้อไบ๊เหมือนกัน งั้นก็แปลว่าเราเป็นพันธมิตรกัน ไม่มีความจำเป็นต้องรบกวนคุณเพราะว่าเพราจับพวกเขาหมดแล้ว”

จากนั้นโดน็อกก็มองแอมโบรส เขายิ้มและบอกว่า “แม้องค์ชายจะยังอายุน้อย แต่ว่ากลิ่นอายก็ไม่ธรรมดาเลย ท่านต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่ให้กับโลกใหม่มากมายแน่เมื่อได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิในอนาคต ฉันต้องต้อนรับท่านอย่างดีเมื่อท่านไปเยือนเวสต์ริงตัน แต่ว่าตอนนี้ฉันต้องรีบกลับ ช่วยหลบทางเพื่อให้เราได้ลงเขาด้วย”

คำพูดเขาดูใจกว้างแต่ก็แฝงแววสั่ง

โดน็อกคงไม่สุภาพขนาดนี้หากว่าเป็นในสถานการณ์ปกติ แต่ว่าเขายังบาดเจ็บจากผลสะท้อนของขวานแยกนภาและพลังภายในก็ยังไม่ฟื้นคืน เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสุภาพเข้าไว้

ถึงอย่างไรแอมโบรสก็มีกองทหารหลายแสนนาย เขาไม่อยากประมาทองค์ชายน้อยนี่มากเกินไป

โอ้

แอมโบรสยิ้มให้โดน็อกและบอกว่า “ขอบพระทัยฝ่าบาทสำหรับคำชื่นชมของท่าน กระหม่อมจะต้องไปเยี่ยมเยือนเวสต์ริงตันแน่ถ้ามีโอกาส”

จากนั้นแอมโบรสโบกมือและสั่งทหารโลกใหม่ด้านหลังเขา “ทุกคนเปิดทาง ให้พวกเขาไป”

วูบ

แดร์ริลที่ยังคงอยู่ในรถนักโทษรู้สึกใจสลาย แอมโบรสไม่สนใจเขา ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มยังไม่ให้อภัยแดร์ริล เขาคิดว่าแแอมโบรสมาเพื่อช่วยเขาแต่แอมโบรสไม่แม้แต่จะปรายตามองพ่อแท้ ๆ สักนิด