บทที่ 2001

ขณะเดียวกันโดน็อกก็ไม่ลืมเตือนเดบร้า “ที่รัก ไปหลบอยู่ด้านข้างแล้วก็ไม่ต้องตกใจนะ”

กองทหารของเวสต์ริงตันและโลกใหม่ต่อสู้กัน เป็นศึกที่ดุเดือดมาก

“อ๊าก…” เสียงร้องโหยหวนดังก้องไม่หยุดขณะที่มีร่างร่วงลงกองกับพื้น ทั้งหุบเขาง้อไบ๊ราวถูกย้อมด้วยสีแดงของเลือด

ปัง ปัง ปัง

แอมโบรสจับค้อนทรราชแน่น จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาพุ่งทะยานสูง ทหารเวสต์ริงตันที่อยู่ต่อหน้าเขาต่างก็กระเด็นออกไปไกล เขานั้นแข็งแกร่งมาก

ตั้งแต่ที่เขาได้เป็นองค์ชายแห่งโลกใหม่ แอมโบรสก็กินสมุนไพร และโอสถหายากไปมากมาย พลังของเขานั้นก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ขวับ

โดน็อกฉุนเฉียวเมื่อเห็นทหารของตนล้มลงในการต่อสู้ เขาจ้องมองแอมโบรสทันที

แม้ว่าแอมโบรสจะอายุน้อย แต่ว่าเขาก็แข็งแกร่งมากทีเดียว

“ตายซะ” โดน็อกคำรามเกรี้ยวกราด จากนั้นเขาก็ปล่อยพลังภายในออกมา แสงสีทองพุ่งออกจากขวานแยกนภาเข้าใส่แอมโบรสทันที

โดน็อกนั้นนำกองทหารเวสต์ริงตันเข้ารุกรานหลายที่ เขารู้ดีว่า การจัดการผู้นำให้ได้ก่อนนั้นจะทำให้ถือแต้มต่อ ดังนั้นโดน็อกจึงตัดสินใจจะเริ่มจัดการแอมโบรสก่อนทันทีที่ได้เห็นความเก่งกล้าของเด็กหนุ่มนั้น

หากว่าเขาจัดการแอมโบรสได้ เขาก็ไม่ต้องห่วงเรื่องกองทหารโลกใหม่อีกต่อไป

เฮือก

สีหน้าแอมโบรสเปลี่ยนเมื่อเขารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายน่าสะพรึงของโดน็อก เขาหายใจเฮือก

‘นั่นมันอาวุธมหาประลัย ขวานแยกนภานี่? พลังแข็งแกร่งมาก’

แอมโบรสแทบไม่มีเวลาคิด เขาปล่อยพลังภายในออกมาทันทีและเตรียมรับการโจมตี

“แอมโบรส”

แดร์ริลที่อยู่ในรถคุมขังนักโทษกังวลมาก เขาตะโกนออกมา “ระวัง ชายคนนั้นมีอาวุธมหาประลัย ขวานแยกนภา อย่าเผชิญหน้ากับมันตรงๆ “

ขวานแยกนภาของโดน็อกนั้นพลังรุนแรงมาก แดร์ริลกลัวว่า แอมโบรสจะไม่สามารถรับมือได้

แต่คำเตือนของแดร์ริลไม่ได้ทำให้แอมโบรสซาบซึ้ง ตรงกันข้ามเขากลับยิ่งต่อต้าน แอมโบรสพูดอย่างเย็นชาว่า “หุบปากแดร์ริล อย่ามาเรียกชื่อฉัน ฉันไม่ได้ต้องการให้นายมาเป็นห่วง ฉันไม่เคยมองเห็นนายเป็นพ่อสักนิด”