บทที่ 2025

แดร์ริลยิ้มแต่ไม่ตอบอะไร

ควินซี่นั้นโมโหเดือด

จากนั้นเธอก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้และดวงตาก็ฉายแววโทสะ เธอจ้องแดร์ริลเขม็ง “เพราะแม่ทัพหนุ่มนั้นใช่ไหม? เขาดูเหมือนว่าจะเป็นองค์ชายของโลกใหม่ และฉันก็ได้ยินมาว่าเขาเป็นลูกชายแท้ ๆ ของนาย แบบนี้นายเลยปล่อยเขาไปใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว”

แดร์ริลไม่หลบเลี่ยงคำถาม เขาพยักหน้ายอมรับ เขารู้สึกขมขื่นขณะที่เอ่ยตอบ

ลูกชายของเขาทำเหมือนเขาเป็นศัตรู ในฐานะของพ่อเขาเจ็บปวดมาก

ควินซี่หัวเราะ ใบหน้างามของเธอฉายแววพอใจ เธอหยันเขา “ลูกชายตัวเองยังต่อต้านนายเลย แดร์ริลนายนี่ชีวิตล้มเหลวซะจริง”

แดร์ริลไม่โมโหสักนิด แต่เขากลับยิ้มและบอกว่า “องค์หญิง เราอย่าคุยเรื่องนี้เลย กระหม่อมป้องกันการรุกรานของโมอาน่าเหนือได้สำเร็จ ท่านต้องทำตามที่เราพนันกันใช่ไหม?”

โอ้…

ริมฝีปากของควินซี่สั่นระริกเมื่อนึกได้ หน้าเธอแดงก่ำด้วยความอับอาย

‘ตอนนี้ฉันจะทำยังไงดี?’

เธอคิดว่าแดร์ริลเป็นแค่สวะที่ไม่มีทางรับมือกับการรุกรานของหยางเจียนได้ เธอไม่คาดคิดว่า เขาจะสามารถทำได้จริง เขาถึงขนาดสร้างค่ายกลที่น่าประทับใจจนทำให้ฝูงชนต้องประหลาดใจ

‘แต่ที่นี่มีคนอยู่เยอะเกิน แล้วเงื่อนไขของแดร์ริลก็ประหลาดไป ฉันจะยอมทำตามที่เขาบอกได้ยังไง?’

ควินซี่ลังเลที่จะทำตามเงื่อนไขพนัน เธอไม่อยากจะปรนนิบัติแดร์ริล

สายตาของเหล่าเสนาบดีต่างก็จับจ้องควินซี่เพราะพวกเขาอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

องค์หญิงแพ้พนันให้แดร์ริล เธอจะทำตามข้อตกลงของการพนันไหมนะ?

“องค์หญิง”