บทที่ 2033

ควินซี่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกระวนกระวายแบบก่อนหน้านี้แล้ว เธอโมโหเท่านั้น

เจ้าลูกหมานี่ทำให้เธอต้องเสียเวลากระวนกระวายไปทั้งคืน และเธอก็ถ่างตารอโดยเปล่าประโยชน์

เวรเอ๊ย

หัวใจแดร์ริลกระตุกเมื่อเขารู้สึกได้ถึงโทสะของเธอ เขาร้อนรนเล็กน้อย

ควินซี่ไม่มีทางรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขาและจักรพรรดินีใช่ไหม? เพราะอย่างไรทั้งสองห้องก็ไม่ได้อยู่ไกลกันนัก

ควินซี่ได้ยินสิ่งที่จักรพรรดินีพูดเมื่อคืนนี้ แต่เธอก็รู้ด้วยว่าพระนางกินโอสถลวงตาเพื่อจะได้เห็นองค์จักรพรรดิในฝัน ดังนั้นควินซี่จึงคิดว่าพระนางก็กำลังมีช่วงเวลาใกล้ชิดกับจักรพรรดิ

“กระหม่อม-”

แดร์ริลเกาหัวและพูดพร้อมยิ้มว่า “กระหม่อมมัวจัดทัพเพื่อเตรียมการป้องกันเมืองลิลี่เดล”

ตอนที่พูดแดร์ริลไม่กล้ามองสบตาควินซี่

เพราะอย่างไรเขาก็ไม่มั่นใจว่าจะโกหกได้หลังจากที่ได้ทำอะไรผิดมา

ควินซี่แค่นเสียงเย็นชาและบอกว่า “นายต้องทำทั้งคืนเลยเหรอไง? ฉันคิดว่านายตั้งใจมากกว่า นายเจตนาให้ฉันรอนายในห้องทั้งคืนใช่ไหม?”

น้ำเสียงควินซี่เย็นชาขึ้น “ถึงนายชนะพนันก็อย่าคิดนะว่าจะทำอะไรกับฉันก็ได้ นายจะมานอนในห้องฉันก่อนที่จะแต่งงานก็ได้ แต่อย่าได้คิดว่าจะเอาเปรียบฉัน”

แดร์ริลถอนใจโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เธอโมโหเพราะว่าต้องเสียเวลารอเขาทั้งคืนไปเปล่า ๆ

แดร์ริลยิ้มและมองควินซี่ “องค์หญิง ท่านทำเหมือนกระหม่อมเป็นคนนอกตอนที่พูดแบบนั้น คืออย่างนี้นะ ท่านเรียกกระหม่อมว่าสามี เราอยู่ห้องเดียวกัน เราเป็นครอบครัว ทำไมท่านต้องเฉยชาใส่กระหม่อมด้วย? นี่มันตรรกะอะไรกัน? ไหนมาให้กระหม่อมมองชัด ๆ หน่อย…”

แดร์ริลเดินเข้าไปหาเธอช้า ๆ พร้อมยิ้มร้าย

“นาย-”

ควินซี่ตัวสั่น เธอผุดลุกขึ้นและบอกอย่างร้อนรนว่า “นายจะทำอะไร?”

‘ไอ้เลวนี้ต้องคิดจะทำอะไร?’

แต่แดร์ริลกลับเดินผ่านเธอไปที่เตียง เขานอนเหยียดและบอกว่า “องค์หญิง ท่านสัญญาว่าจะปรนนิบัติกระหม่อม กระหม่อมทำงานจัดวางการป้องกันเมืองจนเหนื่อย ช่วยเอาอ่างน้ำมาล้างหน้าให้หน่อย…”

แดร์ริลยกยิ้มเย้ยตอนที่เขาพูด เขาทำท่าเป็นเจ้านาย

เขานั้นลอบหัวเราะ

มันดีที่ได้องค์หญิงที่เย่อหยิ่งจองหองมาคอยบริการ

ความจริงก็คือ แดร์ริลไม่ได้คิดอยากจะทำอะไรควินซี่เลย เขาเพียงต้องการเห็นท่าทีของเธอเท่านั้น ควินซี่นั้นดูเป็นเทพธิดาสูงส่งต่อหน้าทุกคน เขาคิดว่าการได้องค์หญิงมาคอยรับใช้ต้องคุ้มค่าเกินบรรยาย

ควินซี่ตัวสั่นเทิ้ม