บทที่ 2072

ตอนนั้นหลายคนก็หายตะลึง พวกเขาอดไม่ได้ที่จะร้องออกมาเสียงดัง

“ระดับสีม่วงเหรอ? นี่ฉันประสาทหลอนไปหรือเปล่านี่?”

“สวรรค์ นั่นมันอาวุธระดับสีม่วงสามชิ้นจริง ๆ ด้วย”

“คฤหาสน์เกียรติกระบี่เป็นเลิศในการทำอาวุธจริง ๆ ฉันต้องนับถือพวกเขาเลย สามารถทำอาวุธระดับสีม่วงได้สามชิ้นแบบนี้”

ฝูงชนต่างมองจาค็อบและแสดงความยินดีกับเขา พวกเขาไม่อาจเก็บซ่อนความชื่นชมและการประจบประแจงไว้ได้

คฤหาสน์เกียรติกระบี่นั้นอยู่มาเป็นพัน ๆ ปี พวกเขาสร้างอาวุธระดับสีม่วงมามากมาย แต่ว่าพวกเขาก็ทำได้แค่ทุก ๆ 100 ปีเท่านั้น แต่ดูเหมือนพวกเขาทำได้สามชิ้นในรอบสิบปีนี้

เหล่าแขกต่างก็พยายามเต็มที่ที่จะเอาใจจาค็อบ หากว่าสามารถมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคฤหาสน์เกียรติกระบี่ได้ อนาคตพวกเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการได้ครองอาวุธดี ๆ อีกแล้ว

จาค็อบยิ้มอย่างมีความสุข เขานั้นพอใจมาก

เมื่อการชุมนุมกระบี่ในวันนั้นจบลง ชื่อเสียงของคฤหาสน์เกียรติกระบี่ก็จะยิ่งเพิ่มพูนในโลกของผู้บ่มเพาะ และยิ่งพาความภูมิใจมาให้แก่บรรพชน จาค็อบจะไม่มีความสุขได้อย่างไร?

โอ้

แดร์ริลมองอาวุธระดับสีม่วงทั้งสามชิ้นและจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

คฤหาสน์เกียรติกระบี่สามารถผลิตอาวุธระดับสีม่วงออกมาได้สามชิ้นในสิบปี หากว่าเขาสามารถได้คฤหาสน์เกียรติกระบี่มาอยู่ข้างเดียวกันได้ พวกเขาก็จะช่วยเหลือแดร์ริลได้มาก

แดร์ริลใช้ชื่อของกุ่ยกู่จือข่มขู่หยางเจียนให้ถอยร่นไปในศึกกับโลกใต้เมฆี ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเขายังอยู่อย่างสงบสุขได้

แต่แดร์ริลรู้ว่าหยางเจียนจะไม่หยุดแค่นี้ ในเมื่อกุ่ยกู่จือจากไปแล้วเขาก็ต้องปะทะกับทัพของหยางเจียนสักวัน หากว่าทหารของเขามีอาวุธจากคฤหาสน์เกียรติกระบี่ พลังของพวกเขาก็คงเพิ่มขึ้นมาก

แดร์ริลตื่นเต้นเพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้

ลูคัสชี้ไปที่แดร์ริล หัวเราะและบอกว่า “ทุกคน ดูหมอนั่นสิ เขาพูดไม่ออกเพราะอาวุธระดับสีม่วงทั้งสามชิ้น”

เมื่อเขาเห็นแดร์ริลจ้องไปที่อาวุธพวกนี้และดูเหมือนจะใจลอยไป ลูคัสก็เชื่อว่าเป็นเพราะเขาตกใจที่ได้เห็นอาวุธ ดังนั้นจึงเย้ยหยันแดร์ริลทันที

เหล่าฝูงชนต่างก็หัวเราะตัวงอ

“แน่นอนสิ เขาไม่เคยเห็นโลกมาก่อนนี่ แค่อาวุธระดับสีม่วงสามชิ้นก็ทำเขาตกใจแทบตายแล้ว”

“ไม่แปลก หากไม่ใช่เพราะคุณปาร์คเกอร์ ชีวิตนี้เขาก็คงไม่มีโอกาสได้เห็นอาวุธแบบนี้”

“ชื่นชมให้เต็มที่นะ ต่อไปนายอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นอีกแล้ว”