บทที่ 2074

”ประมุขแจ็คกี้”

ในที่สุดจาค็อบก็กลับมาได้สติ เขามองแจ็คกี้นิ่ง ๆ “ขอบคุณที่มีน้ำใจ คฤหาสน์เกียรติกระบี่ของเรานั้นอยู่มานานหลายพันปีแล้ว เราเจอคนมาทุกแบบในโลกของผู้บ่มเพาะ เราไม่เคยมีศัตรู ดังนั้นเราเลยไม่ต้องการการคุ้มครองของสำนักเสียงลวงตา แล้วเราก็ไม่ต้องการพันธมิตร”

น้ำเสียงของจาค็อบสุภาพแต่แววตาก็มั่นคง

อาวุธระดับสีม่วงทั้งสามชิ้นนั้น คฤหาสน์เกียรติกระบี่ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจทำถึงสิบปี แล้วจะยกให้สำนักเสียงลวงตาไปได้อย่างไร?

คฤหาสน์เกียรติกระบี่ยังเป็นสำนักที่อยู่ในจารีต แล้วพวกเขาจะไปร่วมมือกับสำนักมารอย่างสำนักเสียงลวงตา สำนักที่ชั่วช้าเลวร้ายที่ทุกคนหลบเลี่ยงแบบนั้นได้อย่างไรกัน?

ริมฝีปากแจ็คกี้ยกยิ้มและหัวเราะเบา ๆ เขายิ้มแฝงนัยขณะที่มองจาค็อบ “ประมุขคฤหาสน์จาค็อบ ผมบอกชัดเจนแล้ว วันนี้ผมมาอย่างจริงใจเปิดเผย หากว่าคุณไม่เห็นแก่หน้าผม ก็อย่ามาว่ากันหากผมหยาบคาย”

“นี่…”

จาค็อบสั่นเทิ้ม เขาชี้แจ็คกี้ จาค็อบโมโหจนพูดอะไรไม่ออก

แจ็คกี้มาข่มขู่พวกเขาเพราะว่า จาค็อบไม่ยอมทำตามข้อเสนอ นี่มันปล้นกันกลางวันแสก ๆ

ปาร์คเกอร์ทนต่อไปไม่ได้ เธอเดินไปข้างหน้าและด่าแจ็คกี้ “สำนักเสียงลวงตาเป็นพวกมาร ทำไมเราต้องให้อาวุธพวกนายด้วย? แล้วยังมีหน้ามาบอกว่ามาที่นี่อย่างจริงใจอีกเหรอ? พวกนายจะมาปล้นเราชัด ๆ”

แจ็คกี้แค่นเสียงแต่ไม่พูดอะไร

จากนั้นชายชุดดำที่อยู่ข้างแจ็คกี้ก็เดินออกมาและพูดอย่างเย็นชาว่า “จาค็อบ โยฮัน ประมุขของเรามาวันนี้ด้วยตัวเองถือว่าเป็นเกียรติของพวกคุณ อย่าลำพองเกินไปนัก แม้ว่าพวกคุณจะไม่ยอมเป็นพันธมิตรแต่ก็ยังต้องมอบอาวุธระดับสีม่วงทั้งสามชิ้นนั้นมาให้เรา ไม่อย่างนั้นวันนี้คฤหาสน์เกียรติกระบี่ต้องนองเลือด”

พวกเขาจะละเลงเลือดที่คฤหาสน์เกียรติกระบี่

บรรดาแขกที่หลบไปอยู่ด้านข้างต่างก็อึ้งไป ผู้หญิงหลายคนกลัวมากจนตัวสั่นหน้าซีดเผือด คฤหาสน์เกียรติกระบี่เองก็ทั้งตกใจและโมโห

หากก่อนนี้มีคนมาพูดกับพวกเขาแบบนี้ เหล่าคฤหาสน์เกียรติกระบี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องขบขันเท่านั้น

แต่ว่าเมื่อเป็นสำนักเสียงลวงตาก็ต่างออกไป พวกเขานั้นมีพลังมากพอที่จะทำแบบที่พูดได้

โอ้

แดร์ริลนิ่วหน้า