บทที่ 2075

”แพกซ์ตันอย่าบุ่มบ่าม” จาค็อบเปลี่ยนสีหน้า เขาพยายามห้ามแพกซ์ตันแต่ก็สายเกินไป

แจ็คกี้เฉยเมย แม้แพกซ์ตันจะพุ่งจู่โจมเขาก็ตาม

ซูม

พลังภายในพวยพุ่งออกมาจากร่างของแจ็คกี้ และอากาศก็บิดเบี้ยว จากนั้นเขาก็โบกพัดในมือเบา ๆ ก่อให้เกิดม่านป้องกันอยู่ด้านหน้า

ปัง

ดาบยาวปะทะเข้ากับม่านป้องกัน แต่ม่านป้องกันนั้นไม่เสียหายสักนิด ส่วนแพกซ์ตันกลับร้องครางออกมาก่อนที่จะกระเด็นถอยหลังไปไกลกว่า 100 เมตร แล้วกระแทกเสา เขาหล่นลงกระแทกพื้นอย่างแรง

“อั่ก…” สีหน้าแพกซ์ตันซีดเผือด เขากระอักเลือดออกมากองใหญ่แล้วหมดสติไป

เหล่าศิษย์และแขกทั้งหลายพากันอึ้งค้าง

เพียงกระบวนท่าเดียวเท่านั้น ที่ทำให้แพกซ์ตันถึงกับหมดสติ

พลังของแจ็คกี้นั้นน่ากลัวมาก

“พี่คะ”

ปาร์คเกอร์ตัวสั่นเทิ้ม

สีหน้าของจาค็อบก็มืดครึ้ม โทสะก่อขึ้นในใจเขา

แจ็คกี้จองหองมาก เขากล้าดีอย่างไรมาทำร้ายลูกชายของตนต่อหน้าผู้คนแบบนี้

“ประมุขคฤหาสน์จาค็อบ” แจ็คกี้ยิ้มและโบกพัดเบา ๆ ท่าทางของเขาผ่อนคลาย “ผมขอแนะนำให้คุณร่วมมือแต่โดยดีกับสำนักเสียงลวงตา ดื้อรั้นไปก็ไม่เป็นผลดี”

จากนั้นแจ็คกี้ก็ปรายตามองแพกซ์ตันที่หมดสติอยู่ “ผมเมตตามากแล้ว ไม่อย่างนั้นลูกชายคุณคงตายไปแล้ว”

ชั่วช้าอะไรเช่นนี้

จาค็อบกำหมัดแน่น สีหน้าของเขามืดครึ้มและรู้สึกหลากอารมณ์