บทที่ 2076

จาค็อบดูมุ่งมั่นตอนที่ได้ยินคำพูดของปาร์คเกอร์ เขามองแจ็คกี้อย่างไม่หวาดกลัว “เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว คฤหาสน์เกียรติกระบี่จะไม่มีทางร่วมมือกับแก”

“ก็ได้”

แจ็คกี้พยักหน้าพร้อมยิ้ม จากนั้นสีหน้าเขาก็เปลี่ยนเป็นเยียบเย็น “หยิบอาวุธขึ้นมา ฆ่าพวกคฤหาสน์เกียรติกระบี่อย่าให้เหลือ”

“ครับ”

พลังภายในพวยพุ่งออกจากร่างของศิษย์นับพันของสำนักเสียงลวงตา พวกเขาไม่พูดอะไรมากความแต่ว่าพุ่งเข้าใส่คฤหาสน์เกียรติกระบี่ทันที

“อ๊าก”

มีเสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นเพราะไม่มีใครได้ทันรับมือ ศิษย์แต่ละคนแทบรับมือไม่ได้เมื่อโดนโจมตีและก็ต่างลงไปนอนกองกับพื้น

ศิษย์ของสำนักเสียงลวงตานั้นแข็งแกร่งมาก พวกเขาต่างก็อยู่ในระดับปราชญ์ยุทธ์ หรือปรมาจารย์ยุทธ์ ส่วนฝั่งคฤหาสน์เกียรติกระบี่นั้นในหมู่ศิษย์มีแค่คนเดียวที่อยู่ระดับปรมาจารย์ยุทธ์ แล้วพวกเขาจะเอาอะไรไปสู้ได้?

“แก…”

จาค็อบอึ้งไป เขานั้นโมโหจนตัวสั่น

แจ็คกี้เป็นคนชั่วมาก เขาทำอะไรตามอย่างที่ตัวเองต้องการ เขาไม่ให้เวลาคฤหาสน์เกียรติกระบี่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ

แจ็คกี้แค่นเสียง สีหน้าเขาเย็นชา “ประมุขคฤหาสน์จาค็อบ ผมให้โอกาสคุณแล้วแต่คุณก็ไม่รับไว้ แล้วจะมาโทษใครได้?”

“อ๊าก”

มีเสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังเพิ่มขึ้นเมื่อมีศิษย์ของคฤหาสน์เกียรติกระบี่โดนโจมตีมากขึ้น

ปาร์คเกอร์นั้นโมโหมากจนตัวสั่นเทิ้ม ในที่สุดเธอก็ตะโกนก้อง “แกไอ้ปีศาจชั่ว ทำไมพวกเราต้องให้อาวุธแก? แกกล้าดียังไงมาปล้นแล้วฆ่าคนบริสุทธิ์แบบนี้? โลกนี้ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม?”

ปาร์คเกอร์ไม่คิดว่าแจ็คกี้จะชั่วได้ขนาดนี้ ชายคนนี้ลงมือโจมตีทันทีที่คนอื่นไม่เห็นด้วยกับเขา

แจ็คกี้แค่นเสียงแต่ไม่ได้พูดอะไร

“ตายซะ ไอ้ปีศาจชั่ว”

จาค็อบทนต่อไปไม่ไหว เขาคำรามก้องและโจมตีแจ็คกี้ด้วยดาบยาวในมือ