บทที่ 2077

ปาร์คเกอร์รู้สึกสิ้นหวังมาก

ขวับ

จาค็อบจ้องแจ็คกี้ตาแดงก่ำ “แจ็คกี้ เยล แกต้องการทำลายคฤหาสน์เกียรติกระบี่ของฉันใช่ไหม? ถ้าคิดว่าทำได้ก็เข้ามาเลย”

จาค็อบไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลย เขาคำรามอย่างเกรี้ยวกราดและพุ่งเข้าโจมตี

การต่อสู้ดุเดือดนี้ยิ่งดูน่าอนาถขึ้น ความต่างทางด้านพลังของทั้งสองฝ่ายนั้นมากเกินไป แต่ว่าศิษย์ของคฤหาสน์เกียรติกระบี่ต่างก็ทุ่มกำลังสู้อย่างเต็มที่ พวกเขาต้องการปกป้องคฤหาสน์ไว้

อากาศนั้นอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด และมีเลือดเป็นละอองฟุ้งในอากาศ

เพียงสิบนาที ศิษย์ของคฤหาสน์เกียรติกระบี่เกือบครึ่งก็หมดสภาพ ส่วนคนที่เหลือก็พยายามต้านไว้เต็มที่

“พวกสำนักมาร ตายซะ”

ซูม

จาค็อบคำรามและเข้าโจมตีศิษย์ของสำนักเสียงลวงตา หลายคนกระเด็นไปเพราะแรงจากการโจมตี จาค็อบมองไปรอบตัว โทสะของเขาพวยพุ่ง

เขาเห็นศิษย์ของตนหลายคนบาดเจ็บล้มตาย พื้นดินอาบนองไปด้วยเลือด

“แม้วันนี้คฤหาสน์เกียรติกระบี่จะต้องจบสิ้นลง ฉันก็จะลากพวกแกไปด้วยกัน” จาค็อบตะโกนกร้าว

จากนั้นเขาก็ทะยานขึ้นไปในอากาศแล้วยกมือขึ้น มีพลังภายในรุนแรงพวยพุ่งออกมาและพลังที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินนั้นก็รวมตัวกันรอบดาบที่อยู่ในมือเขา

“ดาบพิฆาตสวรรค์”

ดวงตาจาค็อบแดงฉาน เขาคำรามพร้อมชี้ดาบไปที่คนของสำนักเสียงลวงตา

ปัง

เงาดาบอันแสนน่าสะพรึง ฝ่าฟาดลงมาจากท้องฟ้าโจมตีเข้าใส่พวกเขาอย่างรุนแรง

“อ๊าก”

เมื่อเงาของดาบฟาดลงมา ศิษย์ของสำนักเสียงลวงตาหลายร้อยก็ร้องอย่างเจ็บปวดและล้มลงจมกองเลือด

ดาบพิฆาตสวรรค์นั้นเป็นกระบวนท่าไม้ตายของจาค็อบ