บทที่ 2086

”โอ้”

แม้เบื้องหน้าลูคัสอาจจะดูนิ่ง แต่ว่าในใจเขายินดีและตื่นเต้นมากเมื่อเห็นแดร์ริลดื่มไวน์

ลูคัสนั้นเชิญแดร์ริลมาดื่มไม่ใช่เพราะความชื่นชมแต่อย่างใด แต่เพื่อที่จะได้ทำตามคำสั่งของแจ็คกี้และจับตัวแดร์ริลไป

ลูคัสนั้นเจ้าเล่ห์ เขารู้ว่าคนแข็งแกร่งอย่างแดร์ริลไม่มีทางได้รับผลจากยาพิษธรรมดา ๆ แน่ ดังนั้นเขาเลยไม่โง่ขนาดที่จะวางยาในไวน์

ไวน์นั้นไม่มียาพิษ แต่ว่าตัวไวน์เองต่างหากที่มีปัญหา

กรุ่นกรึ่มเป็นเหล้าแรงเป็นพิเศษของทวีปมหาสมุทรอำพัน เพียงแค่ดื่มไวน์นี้เข้าไปอึกใหญ่ก็อาจจะทำให้คนดื่มเมาไปได้ครึ่งเดือน แม้แต่ผู้บ่มเพาะหากว่าได้ดื่มเช้าไปก็ไม่อาจต้านทานความแรงของเหล้าได้ ทุกคนที่รู้จักไวน์นี้รู้ดีว่าต้องกินยาแก้ก่อนที่จะดื่มกรุ่นกรึ่มอย่างเพลิดเพลิน

แผนของลูคัสก็ง่าย ๆ เขาเจตนาจะไม่บอกแดร์ริลว่ากรุ่นกรึ่มนั้นแรงแค่ไหน แล้วก็รอให้แดร์ริลเมาค่อยจับเขามัด

ส่วนตัวลูคัสนั้นกินยาแก้ไปแล้ว เขาก็เลยไม่ต้องกังวล

“ประมุขดาร์บี้” ลูคัสยิ้มและมองแดร์ริล “ไวน์เป็นไงบ้างครับ?”

“ยอดเยี่ยม”

แดร์ริลพยักหน้าและอดเอ่ยไม่ได้ “กลิ่นของไวน์นี้แรงมาก มันมีรสหวานติดปลายลิ้น เป็นไวน์ชั้นยอด”

แดร์ริลนั้นมีทักษะในการปรุงยาชั้นสูง เขาเคยเรียนรู้การปรุงยาบางอย่างมาจากดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ จังหวะที่เขาได้ลิ้มรสไวน์เขาก็รู้ว่าไม่มีพิษอยู่ ดังนั้นจึงไม่ได้ระวังตัว

ตอนนั้นแดร์ริลยังไม่รู้ว่ากรุ่นกรึ่มมีฤทธิ์แรง

“ฮ่าฮ่า”

ลูคัสหัวเราะเสียงดังก่อนที่จะรีบเทไวน์เพิ่มให้แดร์ริล “คุณน่าจะดื่มเยอะ ๆ ถ้าหากว่าชอบ”

ใบหน้าเขามีรอยยิ้ม แต่ว่าดวงตาเขามีแต่แววชั่วร้าย

แดร์ริลไม่พูดอะไรและยังคงดื่มต่อไปพร้อมคุยกับลูคัส

“ประมุขดาร์บี้”

ลูคัสพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อดื่มไปสองสามแก้ว “ผมเป็นเกียรติมากที่ประมุขดาร์บี้ไม่ถือสาเรื่องก่อนหน้า คุณใจกว้างมาก ที่จริงผมเจตนาหาเรื่องคุณก็เพราะว่าผมชอบปาร์คเกอร์มากแล้วก็รู้สึกหึงที่เห็นว่าเธอเข้ามาใกล้ชิดคุณ…”

ที่จริงลูคัสไม่อยากจะคุยอะไรกับแดร์ริลนัก แต่ว่าการแสร้งทำเป็นเปิดใจให้แดร์ริลเพื่อไม่ให้เขาสงสัย