บทที่ 2088

”ญาติผู้น้อง”

ตอนนั้นเองลูคัสที่แอบอยู่ด้านนอกก็รีบพาคนอีกสองคนเข้ามาทันที

“เกิดอะไรขึ้น?” ลูคัสตะโกนเสียงดังอย่างเป็นห่วงก่อนที่จะมองแดร์ริลที่อยู่บนเตียงและทำหน้าตาประหลาดใจ “ทำ… ทำไมประมุขดาร์บี้ถึงได้มาอยู่ที่นี่?”

ต้องบอกว่าลูคัสแสดงได้ดีมาก ปาร์คเกอร์ไม่ได้รู้เลยว่ามีเรื่องหมกเม็ดอะไรและคิดว่าลูคัสมาเพราะได้ยินเสียงร้องของเธอ

“ฉัน…” ปาร์คเกอร์กัดปากแน่นหน้าแดงก่ำ และพูดอย่างอับอายว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน…”

ตอนนี้ใจปาร์คเกอร์ว้าวุ่นมาก ผู้หญิงคนไหนที่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ทำใจให้นิ่งได้ยากกันทั้งนั้น

“โอ้ตาย”

ตอนนั้นเอง จาค็อบและศิษย์คนอื่น ๆ ที่สังเกตเห็นความวุ่นวายก็เข้ามา

เอ่อ…

ทุกคนต่างก็อึ้งไปทันทีเมื่อได้เห็นสถานการณ์ในห้องและมีสีหน้าบรรยายไม่ถูก

“ทะ… ทำไมแดร์ริลถึงได้อยู่ในห้องของคุณหนูปาร์คเกอร์?”

“กลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งเลย…”

“เป็นไปได้ไหมว่าแดร์ริลดื่มเหล้าย้อมใจแล้วอยากจะมาทำอะไรกับคุณหนูปาร์คเกอร์…”

ฝูงชนต่างก็แสดงความคิดเห็นดัน ลูคัสทำสีหน้าตื่นตะลึงเหมือนกันแต่ว่าในใจนั้นแอบหัวเราะลั่น

‘ฮ่าฮ่า ตอนนี้แดร์ริลอธิบายตัวเองยากแล้ว ทุกคนเห็นเขาแบบนี้แล้ว’

“ปาร์คเกอร์”

ตอนนั้นเองจาค็อบก็ได้สติและถามปาร์คเกอร์ “เกิดอะไรขึ้น?”

ในใจของจาค็อบ แดร์ริลนั้นเป็นวีรบุรุษคนพิเศษไม่ใช่คนที่คนอื่นพูดกัน

ปาร์คเกอร์กัดปากแน่นและก่อนที่เธอจะทันตอบลูคัสก็ขัด

ลูคัสโมโหและตะโกนเสียงดัง “ท่านลุง เราต้องถามอีกเหรอ? สถานการณ์ก็ชัดอยู่แล้ว แดร์ริลมีเจตนาไม่ดีกับพอเห็นความงามของปาร์คเกอร์แล้วอยากจะใช้ความเมาเป็นข้ออ้างเพื่อแอบเข้ามาในห้องเธอแล้วทำเรื่องไม่ดี”

ลูคัสจ้องแดร์ริลที่หมดสติอยู่อย่างเกลียดชัง “ผมไม่คิดเลยว่าคนมีชื่อเสียงแบบนี้จะทำเรื่องชั่ว ๆ ได้”

“นาย…”

ปาร์คเกอร์ตัวสั่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธออดไม่ได้ที่จะต่อว่าลูคัส “หุบปาก แดร์ริลไม่ใช่คนแบบนั้น นายอย่ามาใส่ความเขา”

แดร์ริลทำอะไรเปิดเผย เขาคงจะบอกเธอต่อหน้าหากว่าเขาชอบเธอแทนที่จะแอบเข้ามาในห้องกลางดึกแบบนี้