บทที่ 2090

”รอก่อน”

จู่ ๆ ลูคัสก็คิดบางอย่างได้ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินทางต่อและสั่งลูกน้องทั้งสองของตน “วางแดร์ริลลงและค้นตัวเขา เผื่อว่ามีของอะไร”

ฮ่าฮ่า

แดร์ริลไม่ใช่เพียงแค่ประมุขสำนักประตูสุราลัยเท่านั้นแต่ว่ายังเป็นจักรพรรดิของเวสต์ริงตัน เขาต้องมีของมีค่าอยู่กับตัวแน่

‘ฉันอาจจะเจอคัมภีร์ล้ำค่าบนตัวเขาก็ได้หากว่าฉันหาของมีค่าก่อนที่จะเอาเขาไปส่งที่สำนักเสียงลวงตา’

ลูคัสยิ้มพร้อมคิด

“ครับ นายน้อย”

ลูกน้องทั้งสองรับคำและวางแดร์ริลลงก่อนที่จะเริ่มค้นตัวเขา

ไม่นานก็เจอของสองอย่างบนตัวแดร์ริล อันหนึ่งคือเจดีย์ส่วนอีกอันคือย่ามใส่สัตว์เทพ

เจดีย์เจ็ดมหาสมบัตินั้นสามารถเปลี่ยนขนาดได้ ดังนั้นแดร์ริลจึงเปลี่ยนให้เล็กที่สุด สูงแค่ประมาณนิ้วโป้ง ตอนที่เขาไม่ได้ใช้งาน คนทั่วไปก็จะไม่คิดว่ามันเป็นของสำคัญและเป็นเรื่องยากที่จะรู้ถึงความลับของเจดีย์

“เอ่อ…”

ตอนนั้นลูคัสก็หยิบเจดีย์ขึ้นมา หมุนไปมาเพื่อดู เขานิ่วหน้าและบอกว่า “มันมีพลังวิญญาณและดูเหมือนเป็นของล้ำค่า แต่ว่าเอาไว้ใช้ทำอะไรกัน?”

จากนั้นลูคัสก็ห้อยเจดีย์กลับไว้ที่คอของแดร์ริลเหมือนเดิม

แล้วลูคัสก็หยิบย่ามใส่สัตว์เทพขึ้นมาอย่างยินดีและบอกว่า “ย่ามนี่น่าสนใจมาก”

แม้ว่าลูคัสจะเป็นนายน้อยของตระกูลใหญ่ เขาก็ได้แต่อวดเบ่งไปทั่วและไม่ได้มีความรู้อะไร เขาไม่รู้ว่าเจดีย์นี้เป็นของล้ำค่าขณะที่ย่ามใส่สัตว์เทพก็เป็นของหายากที่ลูคัสเองไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่ลูคัสรู้สึกได้ว่าการจะเปิดย่ามนี้ต้องใช้พลังเปิดม่านพลังที่ปิดมันเอาไว้ซึ่งก็ไม่ได้แข็งแกร่งมาก

แม้ลูคัสจะไม่รู้ว่ามันคือย่ามใส่สัตว์เทพ แต่เขาก็เดาได้ว่าในนั้นต้องมีของดีอยู่เพราะว่ามันใช้ม่านพลังปิดเอาไว้

ชิ้ง

อึดใจต่อมาลูคัสก็ไม่ลังเลที่จะปล่อยพลังภายในของตนและเปิดผนึกออก

ลูคัสคิดถูก พลังที่ใช้ผนึกย่ามนี้ค่อนข้างอ่อน มันเป็นเพียงตัวปิดกั้นจากโลกภายนอกเพื่อให้สัตว์เทพด้านในนอนพักได้อย่างสงบไม่มีอะไรรบกวน

ผู้บ่มเพาะระดับเทพยุทธ์ทั่ว ๆ ไปก็สามารถเปิดย่ามใส่สัตว์เทพได้อย่างง่ายดาย

แต่ลูคัสไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในย่าม ดวงตาเขาฉายแววตื่นเต้นและลุ้นระทึก

ลูคัสเอามือล้วงเข้าไปในย่ามเพื่อสำรวจด้านในอย่างไม่รอช้าเมื่อเขาเปิดผนึกได้แล้ว

“โฮก”

เสียงคำรามดังก้องจนแผ่นดินสะเทือนดังออกมาจากย่ามใส่สัตว์เทพทันทีและมีร่างใหญ่มหึมาปรากฏขึ้นต่อหน้าลูคัสและอีกสองคนที่เหลือ