บทที่ 243

ลิลี่รู้สึกว่าเธอถูกกล่าวหา นี่เป็นครั้งแรกที่แดร์ริลตะโกนใส่เธอหลังจากแต่งงานกันมาสามปี เธอทำอะไรผิด? แด๊กซ์บาดเจ็บก็เพราะเขามันทำตัววุ่นวายเอง! แล้วทำไมแดร์ริลมาโทษเธอ? ลิลี่รู้สึกผิดหวังในตัวแดร์ริลมาก

ในอีกด้านหนึ่ง แดร์ริลเก็บมือถือของเขาแล้วเดินออกจากโรงพยาบาล

แนนซี่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ เธอตามเขาไปอย่างเร่งรีบ "แดร์ริล คุณจะทำอะไร?"

"ผมจะแก้แค้นให้แด๊กซ์"

เรื่องนี้เป็นเพราะลิลี่ที่ยังคงเป็นภรรยาของเขาตามกฎหมาย เขาจะยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ได้ยังไงถ้าเขาไม่แม้แต่จะแก้แค้นให้แด๊กซ์?!

แนนซี่ตื่นตระหนกแล้วจับมือของแดร์ริล "โปรดใจเย็นลงก่อนนะ โดน็อกมาจากตระกูลดิกสัน ของเมืองเมืองหยุนโจว พวกเขาเป็นตระกูลผู้บ่มเพาะที่ทรงพลัง หากคุณไปตอนนี้ก็เหมือนการฆ่าตัวตาย ใจเย็นก่อนเถอะ"

ตระกูลดิกสันจากเมืองหยุนโจว

แดร์ริลยิ้มแล้ววางมือบนไหล่ของแนนซี่เพื่อสร้างความมั่นใจให้เธอ "ไม่ต้องห่วง คุณแค่ช่วยผมดูแลแด๊กซ์ให้ดีก็พอ ผมไม่สนว่าไอ้หมอนั่นเป็นใคร ผมรู้แค่ว่ามันจะต้องถูกแทงมากกว่าที่แด๊กซ์ถูกแทงสิบเท่า!"

แดร์ริลแกะมือของแนนซี่ที่จับข้อมือเขาไว้อย่างนุ่มนวลแล้วเดินออกไปหลังจากกล่าวจบ

"แดร์ริล นาย..." แนนซี่ยืนอยู่ตรงนั้นนิ่ง ๆ หัวใจที่รู้สึกไม่ดีของเธอเต้นสูบฉีดอย่างรวดเร็ว

แดร์ริลช่างมีจิตวิญญาณที่ชอบธรรม! แด๊กซ์เลือกไม่ผิดที่นับชายคนนี้เป็นพี่น้อง! ใครที่ได้คนอย่างแดร์ริลเป็นพี่น้องนับว่าโชคดีแล้ว อย่างไรก็ตาม เขาจำเป็นต้องมีเหตุผลบ้าง! แนนซี่กระทืบเท้าของเธอ

หลังจากแดร์ริลออกมาจากโรงพยาบาล เขาก็โทรหาเคลันทันที เคลันยังคงเป็นศิษย์ธรรมดาของนิกายตำหนักอมตะเมื่อสองวันก่อน จนเขาได้รับการแต่งตั้งจากแดร์ริลให้เป็นรองฮอลล์มาสเตอร์ เมื่อแดร์ริลไม่อยู่ ศิษย์ทุกคนจึงต้องยอมรับเคลัน

"ฮอลล์มาสเตอร์" เคลันกล่าวทำความเคารพเมื่อเขารับสาย

"รวมพลศิษย์ทุกคน" แดร์ริลสั่งด้วยน้ำเสียงดั่งราชโองการ

"ครับ ฮอลล์มาสเตอร์!"