บทที่ 278

แคทเธอรีนแปะป้าย คิวอาร์โค้ด บนกระดานดำ

เหล่านักเรียนเริ่มสแกนคิวอาร์โค้ด เพื่อบริจาคบางคนบริจาค สองแสน ห้าแสน บางคนใจบุญบริจาคให้ถึงหลักล้าน พวกเขาตั้งใจบริจาคมากมายเพื่อหวังรางวัลที่จะมอบให้แก่ผู้บริจาคสูงสุด ตามที่มิสแคทเธอรีนได้กล่าวไว้

"นายบริจาคไปเท่าไหร่?"

"ว้าว ห้าแสน"

"ฉันก็ไม่ขอน้อยหน้า ฉันบริจาคไปหกแสน"

ทุก ๆ คนภูมิใจกับยอดบริจาคของตัวเอง แคทเธอรีนพึงพอใจ แพลตฟอร์มออนไลน์ของทางโรงเรียนแสดงผลรายชื่อว่าใครคือผู้มียอดบริจารสูงสุด

สายตาทุก ๆ คนจับจ้องไปที่รายชื่อ

ทันใดนั้นนักเรียนต่างห้องก็บริจาคถึง หนึ่งล้านแปดแสน

"ดูนี่สิ! เดคแลนบริจาคสองล้าน!" ใครบางคนตะโกน

ทั้งห้องเรียนส่งเสียงกึกก้อง รายชื่อแสดง เดคแลน โนเอล จากห้องสิบหกในตอนนี้คือคนที่มียอดบริจาคสูงสุดที่สองล้าน

ทุกสายตาจับจ้องไปที่เดคแลน สองล้าน เขาจะต้องร่ำรวยมากอย่างแน่นอน

แคทเธอรีนพยักหน้าอย่างภาคภูมิ ห้องเรียนนี้ไม่ทำให้เธอผิดหวังเลยถึงแม้ว่าจะไม่ตั้งใจเรียนแต่ก็มีจิตใจที่เป็นกุศลอย่างมาก

ทุก ๆ คนชื่นชมเดคแลน เขารู้สึกภูมิใจ เขายกมือถือขยับไปมาตรงหน้าของแดร์ริล "ดูนี่ แดร์ริล ฉันเพิ่งจะบริจาคไปสองล้าน ใช่นายรึเปล่านะ ที่บอกว่าฉันไม่มีปัญญาจ่ายค่าอาหาร?"

ด้วยเหตุนี้เขาจึงหยอกล้อต่อยเบา ๆ ไปที่อกของแดร์ริลถึงสองครั้ง "ไอ้ต่ำต้อยลูกเขยบ้านคนอื่น" เขาถ่มถุย "เวลานายขโมยโทรศัพท์มือถือคนอื่นอย่ามาใช้ฉันเป็นข้ออ้าง มันช่างน่าสมเพช?"

นักเรียนคนอื่น ๆ ก็ส่งเสียงแทรกเข้ามา

"ใช่! เดคแลนดูเหมือนคนขัดสนหมุนรึไง?" ทุก ๆ คนต่างถ่มถุยไปที่แดร์ริล