บทที่ 289

แน่นอน แดร์ริลย่อมรู้ว่าถนนแอตแลนติกจะต้องอัดแน่นไปด้วยผู้คน มันจะเป็นไปได้ยังไงที่พอลจะจองถนนได้ทั้งสาย?

จากนั้น มือถือก็ดังขึ้น มันมาจากลิลี่

ลิลี่ถาม "แดร์ริล นายออกมาจากห้องสมุกรึยัง?"

ลิลี่เดินอยู่บนถนนแอตแลนติกตอนที่เธอคิดจะโทรหาแดร์ริล เธอไม่คิดว่าเขาจะรับ! แดร์ริลหัวเราะ เขาได้ยินความเร่งรีบและคึกคักมาจากฝั่งของลิลี่ "ใช่ คุณอยู่ที่ไหน?" เขาตอบสนอง

"ฉันอยู่ที่ถนนแอตแลนติกกับเจดแล้วก็เฟบี้ คนเยอะมาที่นี่! มาหาพวกเราสิ!" ลิลี่อุทานอย่างคาดหวัง

แล้วแดร์ริลจะปฏิเสธได้อย่างไร? "โอเค รอผมได้เลย!" เขาตอบ

ลิลี่วางสายด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข ความจริงที่ว่าเธอจะได้พบกับแดร์ริลในอีกไม่นานทำให้เธอแทบเป็นลม!

แท็กซี่ที่แดร์ริลเรียกเกือบจะไม่ถึงถนนแอตแลนติกเพราะรถติด แดร์ริลลงมาแล้วเดินไปตามฝูงชน มีร้านข้างทางมากมายที่นี่ เหล่าคนขายต่างตะโกนเพื่อเรียกลูกค้า โคมไฟต่างประดับประดาถนนทั้งสายเป็นทิวแถว

แดร์ริลชื่นชมภาพตรงหน้าขณะที่ตามหาลิลี่ไปด้วย

"มารับการตรวจดวงชะตา! ร้านหมอดูเปิดให้บริการแล้ว!"

เมแกนและเคนท์นั้นอยู่ไม่ไกลตอนที่พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนของหมอดู หมอดูคนนี้ดูจะมีอายุประมาณสี่สิบปีไว้หนวดเคราแพะและชุดนักพรตเต๋า เขาดูราวกับไม่ใช่มนุษย์ ฝูงชนรวมตัวรอบเขา

"คุณผู้หญิง ตระกูลของคุณชื่อว่าแคสเทลโลใช่หรือไม่?" หมอดูยิ้มแล้วถามเมแกน

เมแกนทึ่งที่หมอดูสามารถบอกนามสกุลของเธอได้อย่างแม่นยำ เธอไม่รู้จักเขา แล้วเขารู้จักชื่อตระกูลเธอได้ยังไง?

"ท่านปรมาจารย์ ท่านรู้ได้ยังไงว่าชื่อตระกูลของแฟนผมชื่อแคสเทลโล? นี่มันน่าทึ่งจริง ๆ ได้โปรดตรวจดวงชะตาให้เธอ!" เคนท์หัวเราะแล้วกล่าวกับหมอดู

หมอดูลูบเคราแพะของเขาแล้วกล่าวอย่างจริงจัง "มันก็ต้องมีค่าครูกันหน่อยนะ"

"เท่าไหร่?" เคนท์ถาม