บทที่ 309

"แดร์ริล เธอไม่ได้ฟังอาจารย์ในวิชาเรียนเหรอ?" ซันนี่อธิบาย "เธอไม่ควรดับไฟระหว่างการปรุงโอสถ อาจารย์ย้ำไปหลายครั้งแล้วนะ"

"อาจารย์ คุณขาดวัตถุดิบไปอย่างหนึ่ง หม้อต้มจะมีอุณหภูมิสูงเกินไป มันอันตราย" แดร์ริลขมวดคิ้วในขณะที่เขามองนาฬิกาไปด้วย

หม้อต้มจะระเบิดในอีกเพียงสองนาที!

ยังไงก็ตาม ซันนี่จ้องแดร์ริลด้วยความโกรธแล้วกล่าว "ฉันมีประสบการณ์จริงมานานและเชี่ยวชาญการปรุงโอสถนับสิบ ๆ ถึงแม้มันจะเป็นครั้งแรกที่ฉันปรุงยาละลายลิ่มเลือด แต่มันก็เป็นแค่ยาระดับเริ่มต้นที่ง่ายดายในการปรุงมาก จะไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น เธอควรหยุดตั้งข้อสงสัยอาจารย์ของเธอนะ"

เธอมักจะอ่อนโยนอยู่เสมอแม้ว่าเธอจะสอนอยู่ในห้อง ยังไงก็ตาม เธอถูกล่วงเกินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จากการตั้งข้อกังขาของนักเรียนในชั้นของตัวเอง

"แดร์ริล ช่วยหุบปากแล้วหยุดทำเธอเสียสมาธิได้ไหม?" เดซี่ พาล์มเมอร์ถามอย่างใจร้อน ทั้งห้องนั้นเริ่มโมโหทุกคนเริ่มชี้นิ้วใส่แดร์ริล

เป็นความจริงที่ว่ามีผู้บ่มเพาะน้อยคนเหลือเกินที่จะรู้วิธีปรุงโอสถ ถึงแม้ว่าจะมีผู้บ่มเพาะมากมายก็ตาม! มันเป็นโอกาสอันหาได้ยากที่นักเรียนเหล่านี้จะได้เห็นกรรมวิธีปรุงโอสถจากอจารย์ของพวกเขา!

ไมเลส มอร์ริสัน ยืนขึ้นทันที "แดร์ริล นายพยายามจะทำอะไร? เรียกร้องความสนใจเหรอ?"

เดคแลน โนเอล ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าห้องสิบหกขมวดคิ้วแล้วเดินออกมาข้างหน้า "แดร์ริล นายออกไปได้นะถ้าไม่อยากฟังการสอน อย่ารบกวนชั้นเรียนสิ ทำไมนายถึงต้องสร้างปัญหาในตอนที่มิสสก็อตต์กำลังสาธิตให้ทุกคนดู? นายออกไปจากชั้นเรียนก่อนก็ได้นะถ้านายไม่ชอบวิชานี้"

นักเรียนคนอื่นต่างพยักหน้าอย่างเห็นด้วยและหญิงสาวหลายคนก็หน้าบึ้งใส่แดร์ริลด้วยความรำคาญ

มีเพียงแด๊กซ์ที่ขมวดคิ้วของเขาอย่างเงียบงัน

เขารู้ว่าแดร์ริลไม่ใช่คนที่ชอบการเป็นจุดสนใจ มันต้องมีเหตุผลที่เขาต้องการจะดับไฟนั่น!

'หรือว่าบางทีมันอาจมีอะไรผิดปกติกับการปรุงยาของมิสสก็อตต์จริง ๆ ?'

แดร์ริลหงุดหงิด

'คนพวกนี้นี่มันเกินไปจริง ๆ พวกนายกล่าวหาว่าฉันสร้างปัญหาในตอนที่ฉันเตือนด้วยความหวังดีเนี่ยนะ?'

แด๊กซ์กระซิบ "แดร์ริล มีปัญหาอะไรเหรอ?"

แดร์ริลกำลังจะตอบเขา ในตอนนั้นเองที่เขาเห็นหม้อทองแดงกำลังแดงขึ้นจากความร้อนแล้วเริ่มปลดปล่อยความร้อนออกมาในอากาศ

ซันนี่ไม่ได้ระวังอันตรายเลย เธอยังคงสอนต่อไปในขณะที่ยืนอยู่ด้านหน้าหม้อที่เดือด

ท่าทางของแดร์ริลเปลี่ยนไปทันที เขาพุ่งตัวไปหาซันนี่โดยไม่พูดสักคำแล้วดึงเธอมาในวงแขนของเขาก่อนจะล้มลงไปบนพื้น เขารู่ว่าเธอจะไม่ฟังเขาแม้เขาจะขอให้เธอวิ่ง ดังนั้นเขาจำต้องปกป้องเธอ

"แดร์ริล เธอ… เธอกำลังทำอะไร?"

ซันนี่ที่ถูกกดลงโดยแดร์ริลกลายเป็นกระวนกระวาย เธอเขินมาก ๆ แก้มของเธอแดงด้วยความอับอาย

ทุกคนถึงกับตกใจและเหล่านักเรียนชายทนความรำคาญไม่ได้อีกต่อไป