บทที่ 326

อิซาเบลล่าตอบ "ที่ห้างสรรพสินค้าเนปจูน"

จตุรัสเนปจูนคือห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ตงไห่ มันตั้งติดกับถนนแอตแลนติกตลอดสาย ขนาดของมันประมาณเจ็ดถึงแปดสนามฟุตบอล

ทุก ๆ คืน คนชราจะชอบมาฝึกซ้อมเต้นลีลาศและคนหนุ่มสาวจะมาเล่นสเก็ต มีผู้คนหนาตาอยู่ตลอดเวลา

เมื่อแดร์ริลและอิซาเบลล่ามาถึง จตุรัสเนปจูนนั้นเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย รถยนต์หรูหราหลายคันจอดเรียบรายกันอยู่ในลานจอดรถ

มีเวทีขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง ประดับด้วยธงหลากสีมากมาย สลักชื่อของแต่ละสำนักเช่น เส้าหลิน บู๊ตึ๊ง และง้อไบ๊

งานแข่งขันปรุงโอสถดึงดูดผู้เที่ยวชมจากทั่วสารทิศ ผู้คนทั้งหลายมาที่เพื่อชมการแข่งขันปรุงยาโอสถ

บนเวทีเมื่อมองไปจะเห็นมีหม้อปรุงยาหลายใบเตรียมไว้เพื่อการแข่งขัน หม้อทุกใบล้วนทำมาจากทองแดง นั่นคือสิ่งนำความร้อนได้ดีที่สุด โดยปกติจะใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงในการปรุงโอสถ แต่มันจะใช้เวลาน้อยลงไปอีกเป็นชั่วโมงหากใช้หม้อทองแดง

จตุรัสเนปจูนเต็มไปด้วยคนคุ้นเคยมากหน้าหลายตา แดร์ริลเห็น เคนท์,เมแกน,จัสติน,วิลเลียม,ไซเลอร์ และคนอื่น ๆ

หลายคน ๆ ที่ออกจากบ้านกันมาก่อนได้มารวมตัวกันที่นี่ ถ้าจะกล่าวให้ถูกต้องนั่นก็คือเหล่าตระกูลที่ร่ำรวยและโด่งดังในเมืองตงไห่ต่างมารวมตัวกันที่งานการแข่งขัน จุดดึงดูดความสนใจของพวกเขาคือวันนี้จะมีการประมูลโอสถที่ปรุงขึ้นโดยผู้เข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้

พวกเขาหวังว่าจะซื้อมันคนละ เม็ดสองเม็ด เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นของหายาก การจะได้มันมานั้นไม่ง่าย

แดร์ริลและอิซาเบลล่าไปที่ห้องรับรองผู้เข้าแข่งขัน

แต่ละหกสำนักหลักจะส่งผู้เข้าแข่งขันสำนักละสิบคน ดั่งนั้นจะมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดถึง หกสิบคนและแต่ละคนสามารถจะพาผู้ช่วยมาได้อีก

เมื่อแดร์ริลและอิซาเบลล่ามาถึงบริเวณนั้น เจ้าหน้าที่ก็ยื่นป้ายหมายเลขประจำตัวผู้เข้าแข่งขันให้

หมายเลขของอิซาเบลล่าคือ 13 เธอติดหมายเลขไว้ที่ไหล่ของเธอ และยังมีสติ๊กเกอร์ขนาดใหญ่ติดที่ไหล่ของแดร์ริล ว่า 'ผู้ช่วย'

ชายวัยกลางคนเดินถือไมค์ขึ้นเวทีเขายิ้มและกล่าว "สวัสดี ได้โปรดฟังทางนี้"

ทุก ๆ คนตั้งใจฟังไปที่เขา ทั่วทั้งลานนั้นเงียบสงบ ชายวัยกลางคนพอใจกับการตอบสนองของผู้เข้าชม เขาจึงพยักหน้า "ผมคือพิธีกรของคุณในการแข่งขันปรุงยาโอสถในปีนี้ และนี่คือประกาศ"