บทที่ 329

แดร์ริลถอนหายใจ

มิสอิซาเบลล่านั้นมีทักษะดีเยี่ยมแต่เธอก็ยังดื้อรั้น

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

การแข่งขันมีเวลาให้เพียงหนึ่งชั่วโมง ในเวลา 50 นาที ของการแข่งขันมากกว่าครึ่งของผู้เข้าแข่งขันได้ปรุงโอสถสำเร็จแล้ว

ปัง!

ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังระเบิดมาจากห้อมปรุงยาของอิซาเบลล่า ตามมาด้วยกลิ่นไหม้ตลบอบอวล

หม้อปรุงยาไหม้เกรียมเสียหาย และไม่มีโอสถอยู่ในนั้น

เธอล้มเหลว! มันเป็นไปได้อย่างไร?!

อิซาเบลล่าหน้าซีดเซียว เธอกำลังช็อค มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

เธอเคยปรุงยาโอสถยกระดับปราณมาก่อนหน้านี้หลายครั้ง และไม่เคยมีปัญหามาก่อน เธอจะมาล้มเหลวในตอนนี้ได้ยังไง?

นั่นคือผลกระทบมาจากการที่ไม่รับฟังเสียงของกันและกัน

แดร์ริลถอนหายใจและกล่าว"มิสอิซาเบลล่า ผมบอกคุณแล้ว การควบคุมความร้อนนั้นสำคัญมากสำหรับหม้อทองแดง เช่นเดียวกันกับหม้อปรุงยานี้ แต่คุณก็ไม่รับฟังผม"

อิซาเบลล่าน้ำตาคลอแทบจะร้องไห้ เธอถาม"แดร์ริล ฉันควรจะทำอะไรต่อไป?"

การแข่งขันปรุงยาโอสถ จะถูดจัดขึ้นทุก ๆ สามปี หรือเธอจะล้มเหลวจริง ๆ ในครั้งนี้?

ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ยิ้มเยาะไปที่อิซาเบลล่า พวกเขาสุขใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ

แดร์ริลส่ายหัวและกล่าว "ให้ผมช่วยคุณปรุงยาโอสถ"

อะไร? เขา?

อิซาเบลล่ารู้สึกหมดหนทาง ดั่งนั้นเธอจึงลังเล อย่างไรก็ตามเหลือเวลาน้อยกว่า 10 นาที

อีกอย่างแดร์ริลเป็นแค่เพียงผู้ช่วยในการแข่งขันนี้ หน้าที่ของผู้ช่วยทำได้แค่อำนวยความสะดวกแต่ไม่ได้เป็นคนลงมือปรุงเอง

อิซาเบลล่าไม่มีทางเลือก และไม่มีอะไรจะมาช่วยเธอได้ใสสถานการณ์นี้ เธอจึงตัดสินใจให้แดร์ริลได้ลอง ไม่แน่เธออาจจะมีโอกาสได้แก้ไขมันให้ถูกต้อง

โอกาสของเธอนั้นริบหรี่ เมื่อมันเหลือเวลาอยู่ไม่ถึง 10 นาที แม้แต่ระดับปรมาจารย์ปรุงโอสถอาวุโสยังไม่สามารถปรุงยาโอสถได้ในเวลา 10 นาที

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ก็ยังดีกว่ายอมแพ้ในตอนนี้ อิซาเบลล่าพยักหน้า "ได้"

เธอเขยิบตัวออกไปข้าง ๆ โดยเร็ว

แดร์ริลสูดลมหายใจเข้า และจุดตั้งไฟอีกครั้ง จากนั้นเขาหยิบวัตถุดิบใส่เต็มกำมือ