บทที่ 338

ชายคนนั้นส่งกล่องให้อิซาเบลล่าด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าว "ท่านประธานได้กล่าวว่ากลุ่มของคุณนั้นเป็นผู้ชนะที่แท้จริงในงานแข่งเมื่อวาน เธอตัดสินผิดไป ได้โปรดอภัยให้การตัดสินที่ผิดพลาดของเธอด้วย คุณมอนเต กรุณารับรางวัลแชมป์ของคุณไปด้วยครับ"

ชายคนนั้นหันหลังแล้วจากไปทันทีที่เขากล่าวจบ!

อิซาเบลล่าพลันทะลึงในขณะที่เธอยืนอยู่หน้าชั้นเรียน

ผลการตัดสินเมื่อวานเป็นการตัดสินผิดพลาด!? เม็ดโอสถที่แดร์ริลใช่เวลา 10 นาที ในการกลั่นเป็นแชมเปี้ยน! อิซาเบลล่าอดไม่ได้ที่จะต้องมองไปที่แดร์ริล ขาของเธอรู้สึกอ่อนแรง เธอเป็นอาจารย์มานานและนี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึดเคารพนักเรียน!

ทั้งห้องพลันเงียบลง ทุกคนตะลึงงัน!

'เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!? แดร์ริล เจ้าลูกเขยบ้านคนอื่นนั่นชนะการแข่งขันการปรุงโอสถจริงเหรอ!?

เดซี่และแดฟนีเองก็พูดไม่ออกและมองแดร์ริลด้วยความไม่เชื่อ

ในตอนนั้นเอง อิซาเบลล่าก็เดินมาหาแดร์ริลด้วยส้นสูงของเธอพร้อมใบหน้ามีความสุข เธอหน้าแดงเล็กน้อย เธอกัดริมฝีปากของเธอแล้วกล่าว "แดร์ริล เราชนะได้เพราะเธอ รับรางวัลนี้ไปสิจ้ะ"

เธอส่งกล่องนั้นให้แดร์ริล

ในใจของอิซาเบลล่ายังคงมึนงงจนถึงตอนนี้

เธอแทบไม่เชื่อว่าเธอจะชนะการแข่งขัน เหตุการณ์นี้เหมือนเป็นความฝัน ยังไงก็ตาม ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณความพยายามของแดร์ริลที่ทำให้เธอชนะได้ แน่นอนอยู่แล้วที่ของรางวัลต้องเป็นของเขา

แดร์ริลยิ้มแล้วส่ายหัว "มิสมอนเต คุณใจดีเกินไปแล้ว คุณเป็นผู้เข้าแข่งขันในงาน แล้วผมจะรับรางวัลไปจากคุณได้ยังไง? คุณควรเก็บมันไว้สิ"

พูดตามตรง แดร์ริลไม่มีความตั้งใจจะอวดฝีมือในงานแข่งปรุงโอสถเลย เขาคงไม่เข้าร่วมการแข่งขันแทนอิซาเบลล่า หากไม่เห็นว่าเธอกำลังจะทำพลาด มันไม่สำคัญกับเขาไม่ว่าเขาจะได้รับรางวัลหรือไม่ก็ตาม

อิซาเบลล่าทำได้เพียงยิ้มแล้วพยักหน้าเมื่อเห็นแดร์ริลยืนกรานแล้วเดินกลับไปที่หน้าชั้นเรียน

อิซาเบลล่ายังคงใจลอยในขณะที่สอน

เซอร์ซีหันหลังไประหว่างการเรียนแล้วถามออกมาเสียงนุ่ม "แดร์ริล ยาอะไรที่นายกลั่นเมื่อวานนี้เหรอ?"

เซอร์ซีไม่ได้ไปร่วมงานแข่งขันปรุงโอสถเพราะเธอมีเรื่องอื่นต้องทำ ยังไงก็ตาม เธอได้ยินเรื่องการแข่งขันมามากแม้กระทั่งตอนก่อนที่จะมาถึงสถาบันวันนี้ เธอได้ยินว่าศิษย์ของสำนักเส้าหลินนั้นได้กลั่นยาเสริมวิญญาณ

ซึ่งนั่นหมายความว่ายาที่แดร์ริลกลั่นนั้นต้องหายากกว่ายาเสริมวิญญาณ