บทที่ 340

แดร์ริลตีหน้าใสซื่อก่อนที่เขาจะกล่าวต่อ "พูดตามตรงเลยนะ ผมไม่ได้มีความตั้งใจที่จะ..."

"หุบปาก!"

เอเวอลินหน้าแดงแล้วกัดฟันในขณะที่เธอตัดบทของแดร์ริลอย่างโมโหแล้วคิด 'แดร์ริลช่างหน้าด้าน เขาเห็นเราในวิดีโอคอลในตอนนั้นแล้วแกล้งทำไรเดียงสา ช่างเป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจ'

ยังไงก็ตาม เธอไม่มีทางโต้กลับได้เลย เธอถูกล้อมด้วยเพื่อนสนิทของเธอ มันจะน่าอายเกินไปสำหรับเอเวอลิน หากเพื่อน ๆ ของเธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ในตอนนั้นเอง เซอร์ซีก็เดินมาแล้วถามอย่างแปลกใจ "เอเวอลิน นี่พวกเธอรู้จักกันด้วยเหรอ? ไปรู้จักกันได้ยังไง?"

เอเวอลินหน้าแดงแล้วกล่าว "เซอร์ซี ฉันไม่มีทางรู้จักกับไอ้ชั่วนี่หรอก"

ไอ้ชั่ว?

แดร์ริลเผยรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าแล้วกล่าวอย่างจริงจัง "ไม่ ไม่ พวกเราไม่รู้จักกันมาก่อน..."

เอเวอลินจ้องแดร์ริลและอดไม่ได้ที่จะถามเซอร์ซี "แล้วเธอพาเขามาทำไมที่นี่?"

เซอร์ซียิ้มน้อย ๆ แล้วกล่าว "เขามาเพื่อกลั่นยาให้เธอไง"

อะไรนะ?

แดร์ริลมาที่นี่พื่อกลั่นยาให้เอเวอลิน?

เอเวอลินตะลึงและกระวนกระวายเล็กน้อย "เซอร์ซี อย่าเพ้อเจ้อน่า เขาจะไปรู้เรื่องการกลั่นยาได้ยังไง?"

แม้แต่ปรมาจารย์นักกลั่นยาผู้โด่งดังยังไม่สามารถกลั่นยาที่เอเวอลิต้องการได้

มันยิ่งเป็นไปไม่ได้สำหรับแดร์ริลที่จะทำมันอีก

ในตอนนั้นเอง หญิงสาวคนอื่นที่อยู่รอบ ๆ พวกเธอก็กลั้นหัวเราะไม่ไหว

"เซอร์ซี เธอแน่ใจเหรอว่าหมอนี่รู้วิธีกลั่นยา?"

"ใช่ เขาดูซื่อบื้อจะตาย เขาดูไม่เหมือนคนที่รู้วิธีกลั่นยาเลยนะ"