บทที่ 358

พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้

"ทำไมนายยังนิ่งอยู่อีก!? หนีไป!" แด๊กซ์ตะโกนเมื่อเขาเห็นแดร์ริลไม่ได้วิ่งหนีไป แต่ยังอยู่กับเขา แด๊กซ์รับกระบี่ด้วยขวานของเขา

"ความโง่เขลานำไปสู่ความตาย" แม่ชีแห่งโชคชะตาเย้ย

'เขาเป็นแค่ปรมาจารย์อาวุโส อะไรทำให้เขาคิดว่าเขาสู้ได้ เขามันรนหาที่ตายแล้ว' เธอคิด

โดยไร้ซึ่งคำเตือน แม่ชีแห่งโชคชะตาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว กระบี่ของเธอพุ่งเข้าหาหัวใจของแด๊กซ์

ทันใดนั้น เลือดก็สาดกระจายออกมาจากหน้าอกของเขาอย่างไม่อาจควบคุม แด๊กซ์ค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น กระบี่แทงผ่านร่างกายของเขา

"อ๊าก!" แด๊กซ์คำรามและโซเซด้วยความเจ็บปวด รังสีของเขาอ่อนแรงลงทันที

"แด๊กซ์!" แดร์ริลคำรามออกมาเมื่อเขาเห็นแด๊กซ์บาดเจ็บ เขาตัวสั่น

เขารีบวิ่งไปพยุงแด๊กซ์ขึ้นมา แต่แล้ว ใบหน้าของแด๊กซ์ที่ซีดอยู่เพราะเขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด และเลอะเต็มตัวของเขา เขารู้สึกได้ว่าเขาคงไม่รอด แต่เขาไม่เสียใจเลยในสิ่งที่ทำลงไป

"แด๊กซ์..." แดร์ริลคำรามด้วยโทสะ ดวงตาของเขาแดงฉานด้วยความปวดร้าวแสนสาหัส

ในเวลาเดียวกัน ตระกูลดาร์บี้ทุกคนล้วนยินดีและตื่นเต้นอย่างมาก

'ฮ่าฮ่า! แด๊กซ์จองหองนักก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้แม่ชีแห่งโชคชะตาฆ่าเขาแล้ว! ฮ่าฮ่า! ช่างเป็นตัวเลือกที่ดีในการให้แม่ชีแห่งโชคชะตาและศิษย์ง้อไบ๊พักกับเรา!' สมาชิกตระกูลคิด

ในอีกด้านหนึ่ง ดวงตาของแดร์ริลแดงในขณะที่ประคองร่างของแด๊กซ์ไว้นอนพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม "แด๊กซ์ แด๊กซ์ ตั้งสติไว้! นายห้ามหลับนะ!"

ใบหน้าของแด๊กซ์ซีดจางจนขาว เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีในการยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างอ่อนแรง "ทำไม… นายร้องไห้ทำไม.. ฉ-ฉันยัง… ยังไม่ตายสักหน่อย แดร์ริล… จำไว้.... อย่า… อย่าบริจาค"

"หุบปาก!" แม่ชีแห่งโชคชะตาค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ ๆ แดร์ริล ใบหน้างดงามของเธอไร้ซึ่งอารมณ์ "แดร์ริล นายเป็นรายต่อไป"

เธอยกกระบี่แล้วชี้ไปที่แดร์ริล