บทที่ 364

กลับไปที่เมือง ตงไห่ บางอย่างกำลังเกิดขึ้นในคาเฟ่อาดิโอส มันคือคาเฟ่ยอดนิยมในเมือง เป็นที่รักกันในด้านการตกแต่งที่สง่างามและหรูหรา ถึงแม้ราคาอาหารที่นี่จะแพงกว่าคาเฟ่อื่น ๆ ในเมือง แต่มันก็ยังเป็นจุดยอดนิยมสำหรับการเดทของพวกเด็กฐานะร่ำรวยทั้งหลาย แม้ว่านั่นจะหมายความว่ากาแฟหนึ่งถ้วยราคาเป็นพันก็ตาม

ตามปกติแล้ว คาเฟ่นี้จะเต็มไปด้วยลูกค้า แต่วันนี้นั้นเงียบผิดปกติ มีเพียงหญิงสาวหลายคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ พวกเธอทุกคนดูงดงามมาก พวกเธอจะทำให้ชายใดก็ตามที่ก้าวเข้ามาในคาเฟ่ต้องเหลียวมอง

เซอร์ซี นิวแมน และเพื่อนของเธอเช่าทั้งพื้นที่เพื่อดื่มกาแฟในวันนี้ ท่ามกลางเหล่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ เซอร์ซีนั่นโดดเด่นในฐานะคนที่สวยที่สุด วันนี้ เธอสวมกางเกงยีนรัดรูป และเสื้อจัมเปอร์สีน้ำตาล ผมอันเปล่งประกายของเธอพาดบ่า ซึ่งนั่ยิ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่และมีเสน่ห์ ข้าง ๆ เธอคือหญิงสาวในผมสีเบอร์กันดี และเธอก็ดูดีเช่นเดียวกับเซอร์ซี เธอคือเอเวอลิน เฟเธอร์สโตน

ไม่ใช่เพียงแต่หญิงสาวที่พูดคุยกันอย่างมีความสุขเท่านั้น เจ้าของร้านเองก็พอใจมากเช่นกัน เพราะยังไงซะ เขาก็ทำเงินได้มากกว่าวันปกติจากการให้สุภาพสตรีเหล่านี้จองพื้นที่ไม่กี่ชั่วโมง

เซอร์ซีและเพื่อนของเธอมาจากหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุด มันสมเหตุสมผลแล้วที่พวกเธอจะเช่าสถานที่สาธารณะไว้เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว

"เซอร์ซี เรียนที่สถาบันหกวิถีเป็นยังไงบ้างเหรอ?" เพื่อนคนหนึ่งถาม

"สถาบันก็ดีนะ..." เซอร์ซีตอบ

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

ทันใดนั้น เสียงมือถือของเธอก็ดังออกมา เซอร์ซียิ้มอ่อน ๆ ก่อนจะหยิบมือถือของเธอออกมา "ขอตัวก่อนนะ"

ยังไงก็ตาม เธอขมวดคิ้วลงเมื่อเห็นผู้ที่โทรมา มันเหมือนมีเมฆครึ้มทะมึนบนหัวของเธอเลยทีเดียว มันคือแดร์ริล

ทันใดนั้น เซอร์ซีก็ดูหงุดหงิด แดร์ริลสัญญาว่าเขาจะกลั่นยาให้แต่กลับหนีไปกลางคัน? เขาโทรมาทำไม?

เอเวอลินเห็นชื่อที่โทรเข้ามา ใบหน้าของเธอพลันมืดลงทันทีก่อนที่เธอจะคว้ามือถือมา