บทที่ 377

ลิลี่รู้สึกกระอักกระอ่วนเป็นอย่างมาก ในเมื่อเรย์เคยรุกหนักตามจีบเธอ อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้พูดคุยกับเขามานานร่วมปี แต่ครั้งนี้เขาได้ทำการใหญ่ให้เธอจริง ๆ

“ขอบคุณ เรย์” ลิลี่ส่งเสียงเบา ๆ

“ใช่ ขอบคุณ เรย์!” ซาแมนธาพูดแทรกเขามา ชายตาไปที่แดร์ริล เธอถ่มถุย “หากฉันไปพึ่งพาไอ้ลูกเขยไร้น้ำยาของฉัน ฉันคงไม่มีวันได้เงินฉันกลับคืนมา เรย์คืนนี้เธอว่างรึเปล่า? มากินข้าวเย็นด้วยกัน!”

“เยี่ยมเลย!” เรย์พยักหน้าเขาชื่นใจขณะตอบรับอย่างมั่นใจ “คุณป้าซามแมนธา หากในอนาคตคุณป้าต้องการความช่วยเหลืออีก ขอให้โทรหาผม!”

จากนั้นเขาก็เตะไซรัส “ไอ้ชั่ว ถ้าแกกล้าจะโกงเงินชาวบ้านเขาอีก ฉันจะทำให้ชีวิตแกเหมือนตกนรก ไสหัวไป!”

ไซรัสไม่กล้าที่จะกล่าวคำใด ๆ ขณะเขาคุกเขาอยู่บนพื้น อย่างไรก็ตามเขาก็เป็นเพื่อนพี่ดี เขาขุ่นเคืองพยักหน้า “ใช่ ใช่ ผมสัญญา ผมจะไม่ทำมันอีก ผมจะไปเดียวนี้!”

โทรศัพท์เขาก็ดังขึ้นขณะที่เขากำลังจะลุกไป เป็นสายจากเฟลิกซ์ เขารับสายมือสั่นกล่าวพึมพัม “เฟลิกซ์ ไม่ต้องห่วง ผมได้คืนเงินของพวกเขาเรียบร้อย”

เฟลิกซ์ยังไม่ใจเย็นลง เขาตะคอกใส่โทรศัพท์ “ไอ้เลว! หลังจากที่แกคืนเงินแล้ว ไปขอขมาพี่ดี! เขาต้องให้อภัยแก แค่เท่านั้นแกถึงจะกลับมาได้ ถ้าเขาไม่ให้อภัย ฉันจะถลกหนังแกทั้งเป็น!” เฟลิกซ์วางสาย

ไซรัส น้ำตาคลอเบ้า เขายืนขึ้นประจันหน้าเรย์และถาม “พี่ชาย ผมขอพบพี่ดีได้ไหม? ผมจำเป็นต้องขอขมาเขาเป็นการส่วนตัว”

“ใคร ไม่มีใครที่นี้มีชื่อย่างนั่น ฉัน เรย์ เกรกอรี และพ่อของฉัน ริช เกรกอรี” จนถึงตอนนี้เรย์ยังคิดว่าเป็นเพราะพ่อของเขา ไซรัสถึงมาที่นี่

อะไร? ไซรัสสับสนพอ ๆ กัน ชายคนนี้ไม่รู้จักพี่ดี? เขาพยายามถามอีกครั้ง “งั้น นายก็ไม่ใช่เพื่อนของพี่ดี?”

เรย์มึนงงและตอบอย่างหมดความอดทน “หูหนวกรึยังไง? ฉันไม่รู้จักเขา!”

ให้นรกแตกตาย! ถ้าเขาไม่รู้จักพี่ดี แล้วทำไมเขาถึงมาแสร้งทำเป็นคนสูงส่งและยิ่งใหญ่?

“ไอ้ห่า!” ไซรัสเตะเข้าไปที่ท้องของเรย์