บทที่ 386

”อ๊าก!” ซาเวียร์เกือบจะหมดสติขณะที่เลือดไหลพรั่งพรูออกมาจากจมูกของเขา เขาร้องหาความช่วยเหลือ “ช่วยฉัน!”

มีประมาณสองสามคนที่สนิทสนมกับซาเวียร์ดึงสติกลับมาได้

“ไป! ลุยกันเลย!”

“ช่วยมิสเตอร์ซาเวียร์!”

พวกเขาเร่งรีบเข้ามาช่วย

“อย่ามายุ่ง!” แดร์ริลขู่ ยืนตบพวกเขาแต่ละคน

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

เขาตบแรงเสียจนพวกเขาล้มลง มีผู้หญิงบางคนกรีดร้อง ใครจะไปนึกว่านักเรียนสามารถทำร้ายครูพละได้หนักหนาสาหัสขนาดนี้?

“ขอโทษเดียวนี้!” แดร์ริลสั่ง ด้วยการเตะเข้าไปที่หัวของซาเวียร์

“ไอ้สวะ แดร์ริล ฉันจะฆ่าแก!” ซาเวียร์กำหมัดแน่น เขาเสียสติ เขาไม่เคยอับอายขนาดนี้มาก่อน เขาเพียงต้องการให้แดร์ริลตาย

“ขอโทษเซ่!” แดร์ริลร้องเสียงดัง เขาเตะอย่างรุนแรงเข้าไปที่หัวซาเวียร์อีกครั้ง

ซาเวียร์มึนงงถึงกับเห็นดวงดาว หัวของเขาเลือดไหล

“แดร์ริล แก...” ซาเวียร์กัดฟัน มีนักเรียนสองสามร้อยคนกำลังมองมาอยู่ มันน่าอับอายแค่ไหนที่เขาจะต้องขอโทษ?

“ขอโทษ!” แดร์ริลเตะอย่างแรงเข้าไปอีกครั้ง

“แดร์ริลพอได้แล้ว ถ้าขืนยังทำต่อไปนายจะฆ่าเขาตาย!” ในที่สุดอีวอนก็มีสติ ดึงแดร์ริลกลับมา

“นายควรจะขอโทษภรรยาของฉัน!” แดร์ริลกรีดร้อง เขากำลังคลั่ง ไม่มีใครที่จะสามารถหยุดเขาได้ในระหว่างที่เขาเตะหัวซาเวียร์อย่างต่อเนื่อง