บทที่ 396

เธอใกล้จะอายุยี่สิบแล้ว แต่ก็ยังคงทำตัวเหมือนเด็กอยู่

แดร์ริลหัวเราะ เขากล่าว "ใช่ และเธอก็โตเป็นสาวแล้ว ให้ลิลี่ดูแลเธอนะ"

หัวใจของเขาเต้นระรัว เขาคิด 'เด็กคนนี้ไม่มีการปรุงแต่งอะไรเลย เธออยากจะพูดอะไรก็พูด'

ควีนนี่ไม่แยแส เธอกล่าว "มันไม่สำคัญหรอก แดร์ริลเป็นครอบครัวนะ"

แดร์ริลแทบพ่นน้ำที่เขาดื่มออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น

กริ๊ง! กริ๊ง!

มือถือของเขาพลันดังขึ้น มันเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว ใครกันที่โทรมาดึกดื่นขนาดนี้?

เขามองมือถือของเขาและเห็นว่ามันมาจากแคทเธอรีน คีธ

แดร์ริลยิ้ม เขาไม่ได้ให้โอสถบูรณาการกับเธอมาหลายวันแล้ว เธอคงต้องกระวนกระวายแน่

ทันทีที่เขารับสาย แคทเธอรีนก็กล่าว "แดร์ริล เธอไม่ได้บอกเหรอว่าเธออยากจะพบครูใหญ่? โอกาสมาแล้ว! วันจันทร์หน้า หกสำนักหลักจะจัดการประชุมพิฆาตราชสีห์ ไม่เพียงแต่ครูใหญ่ของสถาบันเท่านั้นที่จะเข้าร่วม แต่สมาชิกระดับสูงของหกสำนักใหญ่เองก็จะอยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน! เธอจะเจอเขาที่นั่น!"

แดร์ริลดีใจ ตราบใดที่เขาสามารถพบครูใหญ่ได้ เขาก็ขโมยคัมภีร์ได้!

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามออกมา "มิสแคทเธอรีน อะไรคือการประชุมพิฆาตราชสีห์?" เขาไม่เคยได้ยินเรื่องการประชุมนี้ในสถาบันหกวิถีมาก่อน

แคทเธอรีนกล่าวอย่างจริงจัง "แดร์ริล ฉันมั่นใจว่าเธอเคยได้ยินเรื่องนิกายตำหนักอมตะ หนึ่งในสองพรรคมาร พวกเขาล้วนชั่วร้ายมาตลอด ในที่สุดพวกเราก็สามารถจับหนึ่งในจตุราชันย์พิทักษ์ได้—ราชสีห์ทองคำ ไซออน เฟเธอร์สโตน! ดังนั้นการประชุมพิฆาตราชสีห์นี้คือการประหารไซออนอย่างเป็นทางการ"

ราชสีห์ทองคำ? ไซออน เฟเธอร์สโตน? นั่นมันปู่ของเอเวอลิน!

แคทเธอรีนพลันกลายเป็นนุ่มนวล เธอกล่าว "แดร์ริล หลายวันมานี้ฉันดีขึ้นมาก เธอช่วยมอบโอสถบูรณาการที่เหลือให้ฉันหน่อยได้ไหม?"

ตั้งแต่วันที่แดร์ริลกลั่นโอสถบูรณาการ เขาก็สัญญาว่าจะมอบมันให้เธอวันละเม็ด แต่จนถึงตอนนี้ เขาเพิ่งมอบให้เธอได้เพียงสอง ห้าวันผ่านไป และเธอยังคงติดแหง็กอยู่ที่ระดับปรมาจารย์ขั้นสี่