บทที่ 403

ยูมิ กริฟ ยืนขึ้นและกล่าวในน้ำเสียงเบา ๆ "ท่านแม่ชี แดร์ริล ดาร์บี้ นั้นเป็นของท่าน เมื่อเขามาเพื่อน้องสาวของเขา ท่านคือคนที่เที่ยงธรรมและน่าเคารพ ท่านช่างสมกับเป็นฮีโร่แห่งรุ่นนี้!"

"แน่นอน! อาจารย์ของเราเป็นเสาที่ค้ำจุนให้กับสำนักง้อไบ๊ เธอคือหนึ่งในคนที่โดดเด่นที่สุดจากทั้งหกสำนัก" จีนก้าวออกมาและกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

เธอนั้นเป็นที่โปรดปรานของแม่ชีแห่งโชคชะตาในฐานะลูกศิษย์อายุน้อยที่มีไหวพริบ

เมื่อฝูงชนกำลังไขว้เขว ยูมิหยิบโทรศัพท์ออกมาพิมข้อความส่งไปหาฟลอเรียน เป็นข้อความที่สั้นกระชับตรงไปตรงมา [รีบกลับมาเร็ว คิดมุขหาข้ออ้างไม่ออกแล้ว! มันจะจบไม่สวยแน่ถ้านายไม่กลับมาภายในสามนาทีนี้]

มันเพิ่งจะผ่านไปแค่ห้านาทีหลังจากที่ฟลอเรียนนำตัวควีนนี่ไปขัง เขาต้องมีความคิดสกปรกต่อควีนนี่อย่างแน่นอน ในการที่เขาอาสาตัวเองไปขังควีนนี่ซึ่งเขาเป็นคนมีนิสัยเกียจค้าน!

ยูมิรู้จักนิสัยของสามีเธอเป็นอย่างดี 'ทำไมฉันถึงได้มาแต่งงานกับไอ้คนไร้ค่าเช่นนี้?'

--

ฟลอเรียนมัดควีนนี่แน่นหนา อยู่ในห้องส่วนตัวของดาร์บี้

มันเป็นห้องที่หวงห้าม ใช้เมื่อนายท่านชราดาร์บี้บ่มเพาะวิชาอย่างสันโดษ ห้องนี้ถูกทิ้งไม่ได้ใช้งานหลังจากการจากไปของเขา

ฟลอเรียนนั้นตื่นเต้นเขามองควีนนี่ด้วยรอยยิ้ม ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ยิ่งเขาเพ่งมองไปที่เธอมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งเร้าใจมากขึ้นเท่านั้น! 'ฮ่าฮ่า ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าแดร์ริลมีน้องสาวที่สวยงดงามขนาดนี้ เดียวก่อน เธอคือลูกพี่ลูกน้องของเมียแดร์ริลใช่ไหม? นั่นก็หมายความว่าเธอคือน้องสาวของน้องสะใภ้ฉัน'

ฟลอเรียนกลืนน้ำลาย 'สาวสวยคนนี้สลบอยู่ ฟ้าช่างเป็นใจ! ทุกคนนั้นอยู่ในห้องโถงและไม่มีใครที่จะเข้ามาในห้องส่วนตัวนี้ ฉันจะปล่อยโอกาสอันดีนี้หลุดลอยไปไม่ได้...'

เขาถูมืออย่างปลาบปลื้มพอใจ และเอื้อมมือไปที่เสื้อของควีนนี่

หึ่ง...

โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาสั่นเตือนในเวลานั้น

'ใครแ-่งส่งข้อความมาวะ?'

ฟลอเรียนหัวเสียกับการขัดจังหวะ และเขาได้ตรวจดูข้อความที่ส่งมาจากภารยาของเขา

เฮ้อ

ฟลอเรียนถอนหายใจอย่างสิ้นหวังและรู้สึกเสียแผนที่วางไว้ เพราะการเตือนจากภรรยาของเขา