บทที่ 420

เมแกนตัวสั่นระริก เมื่อเธอได้ยินคำจของแม่ชีแห่งโชคชะตา เธอรู้สึกขัดแย้ง สายตาเป็นพัน ๆ มองมาที่เธอ เธอไม่มีทางเลือกได้แต่พยักหน้า "ได้ ฉันจะไป"

เมแกนไม่มีทางเลือก แม่ชีแห่งโชคชะตานั้นโกรธจัดแล้ว

แม่ชีแห่งโชคชะตาพนักหน้าและกล่าว "เมื่อเธอสู้กับเขา อย่าเล็งกระบี่ไปที่อกของเขา ฉันสงสัยว่าเขาสวมเสื้อเกราะ เข้าใจไหมเมแกน?"

เมแกนกล่าว "อาจารย์ ฉันควร—"

"เล็งไปที่ท้องน้อย เสื้อเกราะคงไม่ได้ปกคลุมส่วนนั้น" แม่ชีแห่งโชคชะตากล่าวเย็นชา

หัวเมแกนว่างเปล่า ส่วนท้องน้อยเป็นจุดเปราะบางของร่างกายมนุษย์ เขาจะยังคงมีชีวิตรอดไหมหากเธอเจาะทะลุเขาไปตรงนั้น?

'หรือว่าอาจารย์ต้องการให้ฉันฆ่าแดร์ริล?' เมแกนคิด

แดร์ริลนั้นใจดีกับเมแกนมาตลอด เขาแม้กระทั่งมอบเม็ดยาเทวะให้กับเธอ และเขาก็เป็นคนที่ยุติธรรมมาตลอด เธอจะทำอย่างนั้นกับเขาได้ยังไง?

"ไป" แม่ชีแห่งโชคชะตาผลักเมแกนเบา ๆ หลังจากเธอให้คำแนะนำ

ทุกสายตามองมาที่เมแกน เธอสวมกางเกงยีนส์รัดรูปร่างกายของเธอสมบูรณ์แบบ สายตาผู้ชายทุกคนจ้องมาที่เธอ

อย่างไรก็ตาม เมแกนั้นเป็นเพียงปรมาจารย์อาวุโสขั้นหนึ่ง เธอจะทรงพลังเท่ากับแดร์ริลไหม?

สถานที่นี้ก็โกลาหลขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนต่างสนทนาพร้อมเพรียงกัน

บนเวที เมแกนยืนห่างจากแดร์ริลไม่กี่เมตร เธอดูซับซ้อน

"เมแกน!" แม่ชีแห่งโชคชะตากดดันเมแกนเข้าไปอีก

เมแกนสั่นระริก แต่เธอต้องเชื่อฟังอาจารย์ของเธอ เธอถือกระบี่อยู่ในมือ

เธอถอนหายใจ