บทที่ 469

"นายอยากโดนกระทืบเหรอ?" อีวานตะคอก จะมีคนมาแสดงกริยาหยาบคายแบบนี้กับอาจารย์ของเขาได้อย่างไร?

"อีวาน ถอยไปก่อน" โอฟีเลียสั่งขณะเธอมองไปที่แดร์ริล "การคุยโม้โอ้อวดมันจะมีประโยชน์อะไร? ลูกศิษย์ของฉันได้รวบรวมเมฆอมฤตสีทองคำ และได้กลั่นยาห้าวิญญาณ นายคิดว่านายจะทำเหนือกว่านั้นได้งั้นเหรอ?"

"แน่นอน ยังไงก็ตามมันยังไม่หมดเวลา" เขากล่าวขณะดูแลหม้อต้มของเขา

โอฟีเลียส่ายหัว "จดจำการเดิมพันของเราไว้หากนายแพ้นายจะต้องสำเหนียกว่าฉันคืออาจารย์ของนาย และมันจะต้องถูกจัดการอย่างเป็นพิธีการ ด้วยการที่นายกัมโค้งคำนับให้แก่ฉัน"

ปุด! ปุด!

แดร์ริลเปิดฝาของหม้อต้ม ทันใดนั้นความร้อนก็พุ่งกระจายออกมาตามด้วยกลิ่นอายของส่วนผสม

'อะไร นั่นเขากำลังจะทำอะไร? การเปิดฝาหม้อต้มก่อนที่จะกลั่นโอสถเสร็จมันเป็นความผิดมหันต์' ทุกคนคิดขณะพวกเขาต่างตกตะลึงมึนงง

"แกยอมรับความผ่ายแพ้แล้วใช่ไหม?" เรเชลเย้ย

ในตอนแรกเธอคิดว่าไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่นจะพอมีทักษะกับเขาบ้างแต่ดูเหมือนเธอจะประเมินเขาสูงเกินไป การให้เขามาประลองกับอีวานเป็นเพียงแค่การดูถูกฝีมือของอีวาน

อย่างไรก็ตามโอฟีเลีย ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวขณะเธอมองดูทุกการเคลื่อนไหวของแดร์ริล อย่างใกล้ชิด เธอไม่กล้าแม้แต่จะกระพริบตาแม้แต่วินาทีเดียว

'เขา... เขากำลังจะทำให้หม้อต้มแข็งเป็นหินใช่ไหม?' เธอสงสัย

การทำให้หม้อต้มแข็งเป็นหินนั้น คือวิธีการกลั่นยาที่หายไปในบรรพกาลวิธีการนี้นับได้ว่าหายสาบสูญและพ้นสมัยไปแล้ว มันสามารถหาวิธีนี้พบได้ในคัมภีร์โบราณแต่มันก็ไม่มีการลงรายละเอียด

ตามที่มีอยู่ในคัมภีร์การทำให้หม้อต้มแข็งเป็นหิน จะใช้รัศมีของส่วนผสมเพื่อชำระความไม่บริสุทธิ์ของหม้อต้ม สิ่งนี้จะช่วยทำให้มั่นใจได้ว่าโอสถที่กลั่นนั้นบริสุทธิ์