บทที่ 473

“แน่นอน ความปรารถนาของฉันคือการอบรมสั่งสอนนาย นายจะต้องปฏิบัติกับสิ่งที่ฉันพูดอย่างจริงจัง” โอฟีเลียกล่าวเสริม เธอรู้ว่าแดร์ริลว่ายากสอนยากต้องฝึกให้อ่อนน้อม และเขาก็ไม่ต้องการเป็นศิษย์ของเธอ

จากนี้ไป เธอจำเป็นจะต้องเข้มงวดกับเขา หากไม่เป็นเช่นนั้นมันคงจะเป็นเรื่องยากเย็นในอนาคต

ด้วยเหตุนี้ แดร์ริลไม่สามารถจะกล่าวอะไรได้นอกจากพยักหน้า "ผมจะเชื่อฟัง"

ไม่ว่าเขาจะสามารถฟื้นพลังของเขากลับคืนมาได้หรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับโอฟีเลีย เลน เขาจะต้องเชื่อฟังทุกคำสั่งของเธอต่อจากนี้ไป

โอฟีเลียรู้สึกปลาบปลื้มกับคำตอบของเขา เธอยิ้มและพยักหน้า "ลูกศิษย์คนดีของฉัน"

กลับไปที่คฤหาสน์ดาร์บี้ในเมืองตงไห่ ลิลี่กระวนกระวายและเป็นห่วงอย่างมาก เมื่อเธอฟื้นจากอาการสลบ เธอพบว่าตัวเองอยู่ในคฤหาสน์ ปฏิกิริยาแรกของเธอคือการหาทางออกจากสถานที่ แต่มันมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา พวกเขาคงไม่ปล่อยตัวเธอไปเว้นแต่เธอจะได้รับอนุญาตจากหัวหน้าตระกูล

เธอไม่เคยพบกับเดรก ดาร์บี้

เธอหันหลังกลับเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าและเห็นว่าเป็นฟลอเรียน ดาร์บี้ เธอไม่ได้มีความประทับใจที่ดีกับเขาสักเท่าไหร่

"ลิลี่ ไม่ต้องกลัว" เขาปลอบใจ เดินเข้าหาเธอด้วยรอยยิ้ม "แม้ว่าแดร์ริลจะเป็นคนเลวทรามโดยสมบูรณ์ แต่เราจะไม่ทำร้ายเธอเพื่อมุ่งร้ายเขา"

เมื่อเขาพูดอย่างนั้นเขาก็ประเมินเธอ ฟลอเรียนต้องการพบกับลิลี่ แต่ยูมิภรรยาของเขาอยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลา ในที่สุดเขาก็สบโอกาส ลิลี่เป็นหญิงสาวที่งดงาม ผู้ซึ่งหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์!

ฟลอเรียนกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ เขานั้นคลั่งไคล้หลงใหล

ในทางกลับกันลิลี่รู้สึกรังเกียจเขา เธอกัดริมฝีปากของเธอและถาม “นายขังฉันไว้ที่นี่ทำไม?”

ดวงตาของฟลอเรียนเป็นประกาย เขาแสร้งทำเป็นปลอบโยนลิลลี่ “จะรีบร้อนไปไหน? เธออ่อนแอมาก อยู่ที่นี่ก่อนสักสองสามวันเพื่อให้อาการดีขึ้น จากนั้นฉันจะส่งเธอกลับด้วยตัวเอง เธอว่ายังไงล่ะ?"

ลิลี่ส่ายหัว "ขอบคุณในความหวังดี แต่ฉันอยากจะออกไปแล้ว"

ออกไป

ฟลอเรียนหัวเราะ เขามองลิลลี่อย่างหิวกระหายและชื่นชมทรวดทรงที่ยั่วยวนดึงดูดของเธอ

เขาเข้าหาเธอ “ลิลี่ ทำไมเราไม่...”

เขาถูกขัดจังหวะโดยคนหนึ่งในตระกูลดาร์บี้ เขารีบเร่งเข้ามาเหงื่อแตกและตะโกนว่า “ฟลอเรียน! แด๊กซ์พาคนเป็นร้อยคนเข้ามาในคฤหาสน์ของเรา!”

อะไร?