บทที่ 476

สร้างสำนัก? ทำความดี? ผดุงความยุติธรรมเพื่อมวลมนุษย์?

เมื่อได้ยินคำกล่าวของแดร์ริล บรรดาพี่น้องก็ต่างมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้นกับความคิดนั้น พวกเขารู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่จุดไฟในจิตใจของพวกเขา

แดร์ริลเผยเม็ดยาสี่เม็ด พวกมันทั้งหมดคือ เม็ดยาเทวะ!

บรรดาพี่น้องต่างตกตะลึงอย่างมาก พวกเขารู้ว่าเม็ดยานั้นมีมูลค่าเป็นพันล้านและมันยังหายากมาก แล้วแดร์ริลมีไว้ครอบครองถึงสี่เม็ดได้อย่างไร?

แดร์ริลยิ้มขณะเขามอบเม็ดยาเทวะให้พวกเขาแต่ละคน "ฉันรู้ว่าพวกนายติดอยู่ที่ระดับปรมาจารย์อาวุโสขั้นห้ามาสักพักแล้ว เพราะอย่างนั้นได้โปรดรับสิ่งนี้ในฐานะของกำนัลเล็กน้อยด้วยเถอะ"

สำหรับพวกเขา? พวกเขาตกใจแต่ก็ยังคงตื่นเต้น

พวกเขาติดอยู่ที่ระดับปรมาจารย์อาวุโสขั้นห้ามาเกือบปี! เมื่อพวกเขาถูกจับตัว พวกเขาก็สูญเสียความหวังที่จะบรรลุไปได้ไกลกว่านี้ ใครจะรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่แค่เพียงถูกปล่อยตัวแต่ยังได้รับเม็ดยาเทวะอีกด้วย?

เซปไฟร์ไม่สามารถจะอดกลั้นได้อีกต่อไป เขาทำท่าประสานมือคารวะด้วยความเคารพ "ลูกพี่แดร์ริล เราจะไม่มีวันลืมบุญคุณที่นายมอบให้พวกเรา" เขาอุทาน "นับจากนี้ไป เราจะขอติดตามนาย ความปรารถนาของนายคือบัญชาของพวกเรา"

"ฉันด้วย"

"ฉันจะติดตามลูกพี่แดร์ริล!"

พวกเขาก้มโค้งคำนับ ด้วยความซาบซึ้ง

"เยี่ยม!" แดร์ริลส่งเสียงเชียร์ เขาลุกขึ้นยืนและกล่าว "อีกอย่าง ไม่ต้องเรียกฉันว่าลูกพี่แดร์ริลต่อไปอีกแล้ว"