บทที่ 50

มันเป็นความผิดของคนอื่นจริงเหรอ?

ทุกคนตกตะลึง

คุณย่าเองก็ตกใจ เธอถาม "เกิดอะไรขึ้น คุณลินด์ท?"

จีเซลล์ไม่ได้ตอบ เธอเพียงแค่ยิ้มอ่อน แล้วหันไปมองวิลเลียม

เมื่อได้ยินว่าจีเซลล์กำลังจะตรวจสอบ วิลเลียมยังคิดว่าตัวเองยังอาจจะโชคดี

แต่หลังจากจีเซลล์หันมามองเขา เขารู้แล้วว่าเขากำลังงานเข้า

จีเซลล์หันไปพูดทางประตู "เข้ามาข้างใน ทั้งสามคนเลย!"

แทบจะในทันที เจ้าหน้าที่หลังเวทีสามคนก็เดินคอตกเข้ามา

เมื่อเขาเห็นทั้งสาม ความคิดของวิลเลียมปั่นป่วนทันที เขาตะลึง แต่ยังพยายามทำตัวปกติ

จีเซลล์กล่าวกับทั้งสาม "บอกความจริงไป!"

เมื่อจีเซลล์สั่ง หนึ่งในพวกเขาก็มองขึ้นมาและมองกวาดไปทั่วห้อง จากนั้นสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่วิลเลียม "นั่นเขา นั่นคือคุณวิลเลียม ลินดัน ที่สั่งให้เราทำครับ"

อีกคนก็กล่าวเสริม หลังจากที่กลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ "ใช่ครับ เขามอบเงินให้พวกเราทั้งสามมาก้อนใหญ่และให้พวกเราทำให้เอียร์มอนิเตอร์ของคุณลินด์ทมีปัญหา และจะให้เงินเพิ่มอีกหลังจากงานเสร็จสิ้น!"

คนที่สามไม่ได้พูด แต่เขาพยักหน้า และจ้องไปที่วิลเลียม

อะไรนะ?

มันคือวิลเลียม?

เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสาม ทุกคนพลันตกตะลึง ใบหน้าของวิลเลียมเองก็กระวนกระวายเช่นกัน

สีหน้าของวิลเลียมแดงขึ้น เขาสบถออกมา "เ-ี่ยไรวะ!" แต่เมื่อเห็นสีหน้าจีเซลล์ เขาก็กลืนคำพูดลงไป

วิลเลียมหยาบคายเสมอ ยังไงก็ตาม เขาพยายามเก็บมันไว้เมื่อเห็นจีเซลล์อยู่ด้วย เธอเป็นตัวแทนของ บริษัท แพลทินัม

"พวกแกสามตัว อย่ามาใส่ความฉันง่าย ๆ นะ พวกแกรู้ไหมฉันเป็นใคร? แกคิดถึงผลที่ตามมารึยัง?" เขาพยายามที่จะไม่สบถออกมาอีกครั้ง พร้อมกับจ้องพวกเขาด้วยความดุร้าย

ท่าทางอันชั่วร้ายของเขานั้นค่อนข้างดูน่าขนลุก

ในตอนนั้นเอง คุณย่าแห่งตระกูลลินดันก็เดินเข้ามาและกล่าว "เรื่องนี้ร้ายแรงมาก พวกเธอควรคิดให้ดี มันเป็นเขาจริง ๆ หรือที่สั่งให้พวกเธอทำ?"

แม้ว่าจีเซลล์จะเป็นคนที่บอกเอง แต่คุณย่าก็ยังปฏิเสธที่จะเชื่อว่าวิลเลียมจะทำอะไรแบบนี้ได้