บทที่ 500

“แดร์ริล มาสอนฉันหน่อย! ฉันไม่รู้จะเปิดสิ่งนี้ยังไง” อีเว็ตต์พูด เธอหันไปหาลิลี่และแกล้งเธอ “ลิลี่ ฉันจะยืมสามีเธอแปปนึงนะ หวังว่าเธอจะไม่ถือสา”

ลิลี่พลันหน้าแดง เธอหัวเราะ “ไม่อยู่แล้ว แต่จำไว้ว่าเธอต้องคืนเขาให้ฉันนะ!”

ลิลี่ดึงแดร์ริลมาด้านข้างแล้วพูด “อีเว็ตต์ ขอให้คุณช่วย ไปช่วยเธอสิ แต่จำไว้ว่าอย่าทำอะไรโง่ ๆ ล่ะ!”

“ครับ ครับ ท่านภรรยาผู้ทรงอำนาจ” แดร์ริลหัวเราะ เขาเดินตรงไปที่เรือของอีเว็ตต์และนั่งด้านหลังเธอ

ทันใดนั้น อีเว็ตต์ก็หน้าแดงขึ้นมา “อะไร… คุณกำลังทำอะไร?” อีเว็ตต์เขิน

“กำลังสอนคุณไง?” แดร์ริลตอบ เขาชี้ไปที่กุญแจจุดชนวนแล้วพูดว่า “คุณต้องกดปุ่มนี้เพื่อจุดชนวน แล้วใช้มือควบคุมพวงมาลัย”

อีเว็ตต์เข้าใจสาระของมันอย่างรวดเร็ว แดร์ริลกระโดดลงจากเรือเมื่อเขาสังเกตุเห็นจุดแดงบนแขนของเธอ เขารู้สึกประหลากใจ

นั่นเป็นเครื่องหมายพรหมจรรย์?

เครื่องหมายพรหมจรรย์เป็นสิ่งโบราณที่ใช้ระบุถึงความบริสุทธ์ มันเป็นเรื่องเล่าต่อกันมาว่าเครื่องหมายนี้ไม่สามารถล้างออกได้ แต่เมื่อคุณมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย มันจะหายไปในทันที อย่างไรก็ตาม ไม่มีผู้หญิงคนไหนมีเครื่องหมายนี้แล้วตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง

‘นี่มันยุคไหนแล้ว? ทำไมเธอยังมีเครื่องหมายนี้อยู่?’ แดร์ริลคิด เขาเดินไปหาลิลี่

เมื่ออีเว็ตต์เรียนวิธีขับเรือแล้ว เธอเป็นคนแรกที่ขับมันออกไป กลุ่มของนักเรียนจำนวนหนึ่งตามเธอไป เรือยนต์หลายลำแล่นไปตามท้องทะเล คลื่นพัดผ่านกับผิวของน้ำทะเล ช่างเป็นภาพที่สวยงาม