บทที่ 514

อีกด้านหนึ่ง แดร์ริลกำลังฮัมเพลงขณะเขากำลังเดินออกมาจากห้องน้ำเพื่อที่จะกลับไปเข้าไปข้างในห้อง

เมื่อเขาไปถึงทางเดินบริเวณนอกห้อง เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

“แดร์ริล?”

เขามองไปที่ต้นทางของเสียง และเห็นห้องของบรรดาหญิงสาวหน้าตาสวยสด พวกเธอกำลังยิ้มและสนทนากันอยู่

นั่นคือเซอซี, เอเวอลีน และเพื่อน ๆ ของพวกเธออีกสองสามคน

เซอซีลุกขึ้นยืนและยิ้ม “แดร์ริล นายก็มาที่นี่ บังเอิญอะไรขนาดนี้!” เธอจากไปหลังจากการชุมนุมรวมตัวกันก่อนหน้านี้เพื่อไปหากับเพื่อน ๆ ของเธอ และเจอเข้ากับแดร์ริลอย่างไม่คาดคิด

ทุกคนต่างมองไปที่แดร์ริล

“เขาไม่ใช่ไอ้ทึ่มคนนั้นเหรอ?”

“ฉันยังมีรูปเขาล้างเท้าเอเวอลีนอยู่เลย”

ความวายป่วงทำให้แดร์ริลรู้สึกอับอาย โอ้บ้าจริง! พวกเขายังจดจำเหตุการณ์ล้างเท้าครั้งนั้นได้

“แดร์ริล นั่งลงก่อนสิ” เซอซีลุกขึ้น

นึกย้อนกลับไปที่ชายหาด เมื่อคนจากสำนักชายฝั่งต้องการข่มเหงรังแกเธอ แดร์ริลเป็นคนเดียวที่ยืนหยัดต่อสู้กับพวกเขา เซอซีชื่นชมในความช่วยเหลือของเขา

ไม่นานมานี้เอง แดร์ริลได้ปล่อยตัวคุณปู่ของเอเวอลีน เธอยังไม่ได้ตอบแทนความดีความชอบของเขา ดังนั้นเซอซีจึงอยากจะชวนแดร์ริลมาดื่ม

“ฉันขอโทษ ฉันดื่มไม่ได้เมแกนกำลังรอฉันอยู่อีกห้อง” แดร์ริลยิ้มและกล่าวปฏิเสธเธออย่างสุภาพ เมแกนนั้นโด่งดังในเมืองตงไห่ในฐานะที่เธอเป็นถึงหัวหน้าทีมนักสืบคดีอาชญากรรม ทุกคนต่างเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของเธอ

“งั้นเราก็ชวนเมแกนมาด้วยเลยสิ เอาไหม?” เซอซีกล่าวถามอย่างตื่นเต้น

เมือเอเวอลีนเห็นว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นเธอก็กระทืบเท้า “เซอซีเรามาที่นี่ก็เพื่อจะมาสนุกกัน ทำไมเธอต้องไปชวนไอ้ไร้ค่านี่มาด้วย?”