บทที่ 517

หลังจากที่เขาใช้เวลากว่าครึ่งวันนั่งคิด แดร์ริลตบเข้าไปที่หน้าตักของเขาและนึกออก มันจะต้องเป็นฝีมือของเอเวอลีนอย่างแน่นอนที่ได้ขโมยคัมภีร์ไป

เพื่อน ๆ ของเธอทั้งหมดต่างตั้งใจที่จะยัดเยียดให้เขาดื่มเข้าไปเยอะ ๆ เอเวอลีนจะต้องเป็นคนสั่งให้พวกเธอทำอย่างนั้น เธอจะทำให้เขาเมาแอ๋เพื่อที่จะได้ขโมยคัมภีร์อย่างนั้นเหรอ?

แดร์ริลเดือดดาล เขากดเบอร์โทรศัพท์ไปหาเอเวอลีน เขาได้เบอร์มาตอนที่ช่วยคุณปู่ของเอเวอลีนออกมา

เมื่อมีคนรับสายแดร์ริลก็เดือดดาลมากเขาตะคอกใส่โทรศัพท์ “เอเวอลีนเธอชักจะล้ำเส้นเกินไปแล้ว! คุณปู่ของเธอยกคัมภีร์มหาปริศนาให้กับฉัน เธอมาขโมยมันไปได้ยังไง?”

“นี่แกกำลังพูดเรื่องอะไร?”

เอเวอลีนนั้นกำลังดูหนังอยู่ในโรงภาพยนต์กับเพื่อน ๆ ของเธอ เธอโกรธเคืองมากเมื่อแดร์ริลดุด่าเธอ “นี่แกบ้ารึเปล่า? แกมันปีศาจร้าย แกเสียสติไปแล้วใช่ไหม? ไปให้พ้น!”

เธอวางสายไปทันทีหลังจากกล่าวจบ!

“ให้ตายสิ!” แดร์ริลโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

…

สถานที่แห่งหนึ่ง

หลังจากที่เมแกนได้ขโมยคัมภีร์มาแล้ว สถานที่แห่งแรกที่เธอไปคือคฤหาสน์ตระกูลดาร์บี้

เธอเดินมุ่งหน้าเขาไปที่ด้านข้างของห้องโถงและมองเห็นแม่ชีแห่งโชคชะตากำลังดื่มด่ำกับน้ำชา

สมาชิกของสำนักง้อไบ๊ก็อยู่ที่นั้นด้วยสองสามคน

เมื่อแม่ชีแห่งโชคชะตาเห็นเมแกนเธอฉีกยิ้มและกล่าว “เมแกน ทำไมเธอถึงมาช้าขนาดนี้?”

เมแกนขบริมฝีปากของเธอและกล่าว “ท่านอาจารย์ ฉันทำภารกิจสำเร็จแล้ว”

ขณะเธอกล่าว เธอหยิบคัมภีร์มหาปริศนาออกมามอบให้กับแม่ชีแห่งโชคชะตา

คัมภีร์มหาปริศนา?