บทที่ 519

แม่ชีแห่งโชคชะตากำลังจะเอ่ยปากกล่าวขณะเธอถูกขัดจังหวะโดยชายในชุดดำ

เขาฉีกยิ้ม "ท่านแม่ชีแห่งโชคชะตา คุณรู้สึกอ่อนแอและไม่สามารถที่จะใช้กำลังภายในของตัวเองได้ใช่ไหม?"

ในเวลานั้น สีหน้าท่าทางความรู้สึกของแม่ชีแห่งโชคชะตาก็เปลี่ยนไป เธอมองไปที่เขาอย่างสงสัย "คุณรู้ได้ยังไง?"

ชายในชุดดำหัวเราะเยาะออกมาเสียงดัง "แน่นอน ก็ผมคือคนที่วางยาคุณเองไง"

อะไร?

แม่ชีแห่งโชคชะตาประหลาดใจและโกรธแค้น และเธอก็ยังตกตะลึงอีกด้วย! นี่มันยาพิษอะไร? มันรุนแรงมากเสียจนเธอไม่ทันได้รู้ตัว!

บุรุษผู้นั้นฉีกยิ้มกว้าง ขณะเขาหยิบขวดหยกเล็ก ๆ ออกมาและมองไปที่แม่ชีแห่งโชคชะตา "ผมใช้ ยาพิษมลาน"

ยาพิษมลาน! มีข่าวลือว่ายาพิษมีกลิ่นที่น่ารื่นรมย์ เมื่อสูดดมเข้าไปจะรู้สึกอ่อนแอปวกเปียกและไม่สามารถใช้กำลังภายในได้ แม่ชีแห่งโชคชะตาสามารถจับกลิ่นได้ แต่เธอไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าเป็นกลิ่นน้ำหอมของลูกศิษย์สาวกของเธอ เธอไม่คาดคิดว่ามันคือยาพิษมลาน

มันเป็นยาพิษที่หายากมาก

"แก..."

แม่ชีแห่งโชคชะตานั้นประหลาดใจและโกรธเคืองเมื่อเธอได้ยินอย่างนั้น เธอจ้องเขม็งโกรธแค้นไปที่บุรุษผู้นั้น

เธอใช้ชีวิตอยู่ในยุทธจักรมาเนิ่นนาน และเธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะถูกวางยาโดนผู้ชายธรรมดา ๆ อย่างเขา มันช่างน่าอับอายอะไรเยี่ยงนี้?

เมแกนและจีนก็ชักกระบี่ของพวกเธอออกมา ขณะพวกเธอจ้องเขม็งเคียดแค้นไปที่ชายในชุดดำ เขากลัาดีอย่างไรถึงมาวางยาอาจารย์ของพวกเธอ?

บุรุษผู้นั้นยังคงนิ่งสุขุม เขามองดูเมแกนและคนอื่น ๆ ขณะเขากล่าวอย่างเรียบเฉย “ไม่ต้องห่วง อาจารย์ของพวกคุณไม่ใช่แค่คนเดียวที่ถูกวางยาพิษ พวกคุณที่เหลือก็โดนวางยาด้วยเช่นกัน! อย่างไรก็ตาม กำลังภายในของอาจารย์พวกคุณแข็งแกร่งกว่าดังนั้นเธอจึงออกอาการก่อน มันขึ้นอยู่กับเวลา เท่านั้นที่พวกคุณทั้งหมดก็จะรู้สึกในแบบเดียวกัน”