บทที่ 528

แดร์ริลต่อยอีเว็ตต์ในทันที!

อีเว็ตต์ตอบสนองอย่างฉับไว เธอกระโจนตัวหลบและเริ่มวิ่งหนี

"วิ่งหนีงั้นเหรอ?" แดร์ริลตะโกนอย่างเย็นชาและวิ่งตามเธอไป เขาหันไปหาจตุขุนพลและตะโกน "เซปไฟร์ ลงไปที่เนินเขาเดี๋ยวนี้ แจ้งกับทุกสำนักว่ามีคนแอบอ้างปลอมตัวเป็นสำนักประตูสุราลัย เราจำเป็นต้องไปชี้แจงเรื่องเข้าใจผิดในครั้งนี้กับพวกเขาให้กระจ่าง”

“ขอรับท่าน!” เซปไฟร์และคนที่เหลือขานรับ

อีเว็ตต์วิ่งล่วงหน้าไปก่อนสองสามนาที แต่ระยะห่างระหว่างแดร์ริลกับเธอใกล้ประชิดเข้ามาเรื่อย ๆ เขาจะตามทันเธอในเร็ว ๆ นี้!

อย่างไรก็ตาม อีเว็ตต์ไม่รู้สึกกังวลเธอยิ้ม มีป่าอยู่ด้านหน้า เธอได้วางกับดักไว้ที่นั่น ไม่มีใครสามารถจะเอาชีวิตรอดออกไปจากป่าได้ เธอพุ่งเข้าไปในป่าอย่างไม่ลังเล

แดร์ริลหยุดอยู่ข้างนอกป่า เขาไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปในป่าเขายืนอยู่ข้างนอกขณะพินิจสถานที่นั้น มีบางอย่างผิดปกติ ในป่ามีกับดัก

อีเว็ตต์ถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอฉีกยิ้มให้แดร์ริล “ฉันไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกับนาย แล้วนายจะมาวิ่งไล่ล่าฉันทำไม?”

"ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ?" แดร์ริลหัวเราะอย่างไม่สบอารมณ์ “แกแกล้งปลอมตัวเป็นฉัน ลักพาตัวบรรดาบุคคลระดับสูงและเหล่าประมุขสำนัก ภายใต้หน้ากากของสำนักประตูสุราลัย แกยังจะมีหน้ามาบอกว่าแกไม่ได้ทำอะไรผิด?”

อีเว็ตต์กล่าวตอบ “แกควรจะขอบคุณฉัน ตอนนี้สำนักประตูสุราลัยของแกโด่งดังใหญ่แล้ว”

แดร์ริลรู้สึกหงุดหงิด เขาไม่อยากจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ “ถอนหน้ากากของแกออกมา และออกมาจากป่าได้แล้ว แกใจถึงที่จะปลอมตัวเป็นฉัน แต่แกกลับไม่กล้ามาเผชิญหน้าฉันงั้นเหรอ?”

อีเว็ตต์หัวเราะ “ทำไมฉันจะต้องออกไปข้างนอกนั่นด้วย แกจะเข้ามาในนี้ก็ได้ถ้าแกต้องการ”

เธอกล่าวเสริม “แกต่างหากที่ควรจะถอดหน้ากากออกมา ท่านประมุขสำนักสุราลัย ดาร์บี้ผู้ไรพ่าย แกอับอายเกินไปที่จะเปิดเผยตัวตนใช่ไหมล่ะ?”